HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exulto — definition

Conjugation of exulto

Regular CEFR B1
[ɛkˈsʊɫ.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exultō
tū exultās
is / ea / id exultat
nōs exultāmus
vōs exultātis
eī / eae / ea exultant
Indicātīvus imperfectum
ego exultābam
tū exultābās
is / ea / id exultābat
nōs exultābāmus
vōs exultābātis
eī / eae / ea exultābant
Indicātīvus futūrum
ego exultābō
tū exultābis
is / ea / id exultābit
nōs exultābimus
vōs exultābitis
eī / eae / ea exultābunt
Indicātīvus perfectum
ego exultāvī
tū exultāvistī
is / ea / id exultāvit
nōs exultāvimus
vōs exultāvistis
eī / eae / ea exultāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exultāveram
tū exultāverās
is / ea / id exultāverat
nōs exultāverāmus
vōs exultāverātis
eī / eae / ea exultāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exultāverō
tū exultāveris
is / ea / id exultāverit
nōs exultāverimus
vōs exultāveritis
eī / eae / ea exultāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exultem
tū exultēs
is / ea / id exultet
nōs exultēmus
vōs exultētis
eī / eae / ea exultent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exultārem
tū exultārēs
is / ea / id exultāret
nōs exultārēmus
vōs exultārētis
eī / eae / ea exultārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exultāverim
tū exultāverīs
is / ea / id exultāverit
nōs exultāverīmus
vōs exultāverītis
eī / eae / ea exultāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exultāvissem
tū exultāvissēs
is / ea / id exultāvisset
nōs exultāvissēmus
vōs exultāvissētis
eī / eae / ea exultāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exultā
vōs exultāte
Imperātīvus futūrum
tū exultātō
is / ea / id exultātō
vōs exultātōte
eī / eae / ea exultantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exultāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exultāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exultātūrum esse
Participium praesēns
— exultāns
Participium futūrum
— exultātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exultandī
Gerundium (datīvus)
— exultandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exultandum
Gerundium (ablātīvus)
— exultandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exultātum
Supīnum (ablātīvus)
— exultātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exultor
tū exultāris
is / ea / id exultātur
nōs exultāmur
vōs exultāminī
eī / eae / ea exultantur
Indicātīvus imperfectum
ego exultābar
tū exultābāris
is / ea / id exultābātur
nōs exultābāmur
vōs exultābāminī
eī / eae / ea exultābantur
Indicātīvus futūrum
ego exultābor
tū exultāberis
is / ea / id exultābitur
nōs exultābimur
vōs exultābiminī
eī / eae / ea exultābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exulter
tū exultēris
is / ea / id exultētur
nōs exultēmur
vōs exultēminī
eī / eae / ea exultentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exultārer
tū exultārēris
is / ea / id exultārētur
nōs exultārēmur
vōs exultārēminī
eī / eae / ea exultārentur
Imperātīvus praesēns
tū exultāre
vōs exultāminī
Imperātīvus futūrum
tū exultātor
is / ea / id exultātor
eī / eae / ea exultantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exultārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exultātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exultātum īrī
Participium perfectum
— exultātus
Participium futūrum
— exultandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary