HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exulto — definición

Conjugation of exulto

Regular CEFR B1
/[ɛkˈsʊɫ.toː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exultō
exultās
is / ea / id exultat
nōs exultāmus
vōs exultātis
eī / eae / ea exultant
Indicātīvus imperfectum
ego exultābam
exultābās
is / ea / id exultābat
nōs exultābāmus
vōs exultābātis
eī / eae / ea exultābant
Indicātīvus futūrum
ego exultābō
exultābis
is / ea / id exultābit
nōs exultābimus
vōs exultābitis
eī / eae / ea exultābunt
Indicātīvus perfectum
ego exultāvī
exultāvistī
is / ea / id exultāvit
nōs exultāvimus
vōs exultāvistis
eī / eae / ea exultāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exultāveram
exultāverās
is / ea / id exultāverat
nōs exultāverāmus
vōs exultāverātis
eī / eae / ea exultāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exultāverō
exultāveris
is / ea / id exultāverit
nōs exultāverimus
vōs exultāveritis
eī / eae / ea exultāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exultem
exultēs
is / ea / id exultet
nōs exultēmus
vōs exultētis
eī / eae / ea exultent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exultārem
exultārēs
is / ea / id exultāret
nōs exultārēmus
vōs exultārētis
eī / eae / ea exultārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exultāverim
exultāverīs
is / ea / id exultāverit
nōs exultāverīmus
vōs exultāverītis
eī / eae / ea exultāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exultāvissem
exultāvissēs
is / ea / id exultāvisset
nōs exultāvissēmus
vōs exultāvissētis
eī / eae / ea exultāvissent
Imperātīvus praesēns
exultā
vōs exultāte
Imperātīvus futūrum
exultātō
is / ea / id exultātō
vōs exultātōte
eī / eae / ea exultantō
Īnfīnītīvus praesēns
exultāre
Īnfīnītīvus perfectum
exultāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exultātūrum esse
Participium praesēns
exultāns
Participium futūrum
exultātūrus
Gerundium (genitīvus)
exultandī
Gerundium (datīvus)
exultandō
Gerundium (accūsātīvus)
exultandum
Gerundium (ablātīvus)
exultandō
Supīnum (accūsātīvus)
exultātum
Supīnum (ablātīvus)
exultātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exultor
exultāris
is / ea / id exultātur
nōs exultāmur
vōs exultāminī
eī / eae / ea exultantur
Indicātīvus imperfectum
ego exultābar
exultābāris
is / ea / id exultābātur
nōs exultābāmur
vōs exultābāminī
eī / eae / ea exultābantur
Indicātīvus futūrum
ego exultābor
exultāberis
is / ea / id exultābitur
nōs exultābimur
vōs exultābiminī
eī / eae / ea exultābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exulter
exultēris
is / ea / id exultētur
nōs exultēmur
vōs exultēminī
eī / eae / ea exultentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exultārer
exultārēris
is / ea / id exultārētur
nōs exultārēmur
vōs exultārēminī
eī / eae / ea exultārentur
Imperātīvus praesēns
exultāre
vōs exultāminī
Imperātīvus futūrum
exultātor
is / ea / id exultātor
eī / eae / ea exultantor
Īnfīnītīvus praesēns
exultārī
Īnfīnītīvus perfectum
exultātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exultātum īrī
Participium perfectum
exultātus
Participium futūrum
exultandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary