HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exupero — definition

Conjugation of exupero

Regular CEFR B1
[ɛkˈsʊ.pɛ.roː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exuperō
tū exuperās
is / ea / id exuperat
nōs exuperāmus
vōs exuperātis
eī / eae / ea exuperant
Indicātīvus imperfectum
ego exuperābam
tū exuperābās
is / ea / id exuperābat
nōs exuperābāmus
vōs exuperābātis
eī / eae / ea exuperābant
Indicātīvus futūrum
ego exuperābō
tū exuperābis
is / ea / id exuperābit
nōs exuperābimus
vōs exuperābitis
eī / eae / ea exuperābunt
Indicātīvus perfectum
ego exuperāvī
tū exuperāvistī
is / ea / id exuperāvit
nōs exuperāvimus
vōs exuperāvistis
eī / eae / ea exuperāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exuperāveram
tū exuperāverās
is / ea / id exuperāverat
nōs exuperāverāmus
vōs exuperāverātis
eī / eae / ea exuperāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exuperāverō
tū exuperāveris
is / ea / id exuperāverit
nōs exuperāverimus
vōs exuperāveritis
eī / eae / ea exuperāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exuperem
tū exuperēs
is / ea / id exuperet
nōs exuperēmus
vōs exuperētis
eī / eae / ea exuperent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exuperārem
tū exuperārēs
is / ea / id exuperāret
nōs exuperārēmus
vōs exuperārētis
eī / eae / ea exuperārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exuperāverim
tū exuperāverīs
is / ea / id exuperāverit
nōs exuperāverīmus
vōs exuperāverītis
eī / eae / ea exuperāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exuperāvissem
tū exuperāvissēs
is / ea / id exuperāvisset
nōs exuperāvissēmus
vōs exuperāvissētis
eī / eae / ea exuperāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exuperā
vōs exuperāte
Imperātīvus futūrum
tū exuperātō
is / ea / id exuperātō
vōs exuperātōte
eī / eae / ea exuperantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exuperāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exuperāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exuperātūrum esse
Participium praesēns
— exuperāns
Participium futūrum
— exuperātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exuperandī
Gerundium (datīvus)
— exuperandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exuperandum
Gerundium (ablātīvus)
— exuperandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exuperātum
Supīnum (ablātīvus)
— exuperātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exuperor
tū exuperāris
is / ea / id exuperātur
nōs exuperāmur
vōs exuperāminī
eī / eae / ea exuperantur
Indicātīvus imperfectum
ego exuperābar
tū exuperābāris
is / ea / id exuperābātur
nōs exuperābāmur
vōs exuperābāminī
eī / eae / ea exuperābantur
Indicātīvus futūrum
ego exuperābor
tū exuperāberis
is / ea / id exuperābitur
nōs exuperābimur
vōs exuperābiminī
eī / eae / ea exuperābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exuperer
tū exuperēris
is / ea / id exuperētur
nōs exuperēmur
vōs exuperēminī
eī / eae / ea exuperentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exuperārer
tū exuperārēris
is / ea / id exuperārētur
nōs exuperārēmur
vōs exuperārēminī
eī / eae / ea exuperārentur
Imperātīvus praesēns
tū exuperāre
vōs exuperāminī
Imperātīvus futūrum
tū exuperātor
is / ea / id exuperātor
eī / eae / ea exuperantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exuperārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exuperātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exuperātum īrī
Participium perfectum
— exuperātus
Participium futūrum
— exuperandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary