HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exupero — definición

Conjugation of exupero

Regular CEFR B1
/[ɛkˈsʊ.pɛ.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exuperō
exuperās
is / ea / id exuperat
nōs exuperāmus
vōs exuperātis
eī / eae / ea exuperant
Indicātīvus imperfectum
ego exuperābam
exuperābās
is / ea / id exuperābat
nōs exuperābāmus
vōs exuperābātis
eī / eae / ea exuperābant
Indicātīvus futūrum
ego exuperābō
exuperābis
is / ea / id exuperābit
nōs exuperābimus
vōs exuperābitis
eī / eae / ea exuperābunt
Indicātīvus perfectum
ego exuperāvī
exuperāvistī
is / ea / id exuperāvit
nōs exuperāvimus
vōs exuperāvistis
eī / eae / ea exuperāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exuperāveram
exuperāverās
is / ea / id exuperāverat
nōs exuperāverāmus
vōs exuperāverātis
eī / eae / ea exuperāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exuperāverō
exuperāveris
is / ea / id exuperāverit
nōs exuperāverimus
vōs exuperāveritis
eī / eae / ea exuperāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exuperem
exuperēs
is / ea / id exuperet
nōs exuperēmus
vōs exuperētis
eī / eae / ea exuperent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exuperārem
exuperārēs
is / ea / id exuperāret
nōs exuperārēmus
vōs exuperārētis
eī / eae / ea exuperārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exuperāverim
exuperāverīs
is / ea / id exuperāverit
nōs exuperāverīmus
vōs exuperāverītis
eī / eae / ea exuperāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exuperāvissem
exuperāvissēs
is / ea / id exuperāvisset
nōs exuperāvissēmus
vōs exuperāvissētis
eī / eae / ea exuperāvissent
Imperātīvus praesēns
exuperā
vōs exuperāte
Imperātīvus futūrum
exuperātō
is / ea / id exuperātō
vōs exuperātōte
eī / eae / ea exuperantō
Īnfīnītīvus praesēns
exuperāre
Īnfīnītīvus perfectum
exuperāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exuperātūrum esse
Participium praesēns
exuperāns
Participium futūrum
exuperātūrus
Gerundium (genitīvus)
exuperandī
Gerundium (datīvus)
exuperandō
Gerundium (accūsātīvus)
exuperandum
Gerundium (ablātīvus)
exuperandō
Supīnum (accūsātīvus)
exuperātum
Supīnum (ablātīvus)
exuperātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exuperor
exuperāris
is / ea / id exuperātur
nōs exuperāmur
vōs exuperāminī
eī / eae / ea exuperantur
Indicātīvus imperfectum
ego exuperābar
exuperābāris
is / ea / id exuperābātur
nōs exuperābāmur
vōs exuperābāminī
eī / eae / ea exuperābantur
Indicātīvus futūrum
ego exuperābor
exuperāberis
is / ea / id exuperābitur
nōs exuperābimur
vōs exuperābiminī
eī / eae / ea exuperābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exuperer
exuperēris
is / ea / id exuperētur
nōs exuperēmur
vōs exuperēminī
eī / eae / ea exuperentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exuperārer
exuperārēris
is / ea / id exuperārētur
nōs exuperārēmur
vōs exuperārēminī
eī / eae / ea exuperārentur
Imperātīvus praesēns
exuperāre
vōs exuperāminī
Imperātīvus futūrum
exuperātor
is / ea / id exuperātor
eī / eae / ea exuperantor
Īnfīnītīvus praesēns
exuperārī
Īnfīnītīvus perfectum
exuperātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exuperātum īrī
Participium perfectum
exuperātus
Participium futūrum
exuperandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary