Conjugation of excogito
[ɛkˈskoː.ɡɪ.toː]to contrive, devise or invent (by thinking) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | excōgitō |
| tū | excōgitās |
| is / ea / id | excōgitat |
| nōs | excōgitāmus |
| vōs | excōgitātis |
| eī / eae / ea | excōgitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | excōgitābam |
| tū | excōgitābās |
| is / ea / id | excōgitābat |
| nōs | excōgitābāmus |
| vōs | excōgitābātis |
| eī / eae / ea | excōgitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | excōgitābō |
| tū | excōgitābis |
| is / ea / id | excōgitābit |
| nōs | excōgitābimus |
| vōs | excōgitābitis |
| eī / eae / ea | excōgitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | excōgitāvī |
| tū | excōgitāvistī |
| is / ea / id | excōgitāvit |
| nōs | excōgitāvimus |
| vōs | excōgitāvistis |
| eī / eae / ea | excōgitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | excōgitāveram |
| tū | excōgitāverās |
| is / ea / id | excōgitāverat |
| nōs | excōgitāverāmus |
| vōs | excōgitāverātis |
| eī / eae / ea | excōgitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | excōgitāverō |
| tū | excōgitāveris |
| is / ea / id | excōgitāverit |
| nōs | excōgitāverimus |
| vōs | excōgitāveritis |
| eī / eae / ea | excōgitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | excōgitem |
| tū | excōgitēs |
| is / ea / id | excōgitet |
| nōs | excōgitēmus |
| vōs | excōgitētis |
| eī / eae / ea | excōgitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | excōgitārem |
| tū | excōgitārēs |
| is / ea / id | excōgitāret |
| nōs | excōgitārēmus |
| vōs | excōgitārētis |
| eī / eae / ea | excōgitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | excōgitāverim |
| tū | excōgitāverīs |
| is / ea / id | excōgitāverit |
| nōs | excōgitāverīmus |
| vōs | excōgitāverītis |
| eī / eae / ea | excōgitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | excōgitāvissem |
| tū | excōgitāvissēs |
| is / ea / id | excōgitāvisset |
| nōs | excōgitāvissēmus |
| vōs | excōgitāvissētis |
| eī / eae / ea | excōgitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | excōgitā |
| vōs | excōgitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | excōgitātō |
| is / ea / id | excōgitātō |
| vōs | excōgitātōte |
| eī / eae / ea | excōgitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | excōgitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | excōgitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | excōgitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | excōgitāns |
Participium futūrum
| — | excōgitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | excōgitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | excōgitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | excōgitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | excōgitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | excōgitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | excōgitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | excōgitor |
| tū | excōgitāris |
| is / ea / id | excōgitātur |
| nōs | excōgitāmur |
| vōs | excōgitāminī |
| eī / eae / ea | excōgitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | excōgitābar |
| tū | excōgitābāris |
| is / ea / id | excōgitābātur |
| nōs | excōgitābāmur |
| vōs | excōgitābāminī |
| eī / eae / ea | excōgitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | excōgitābor |
| tū | excōgitāberis |
| is / ea / id | excōgitābitur |
| nōs | excōgitābimur |
| vōs | excōgitābiminī |
| eī / eae / ea | excōgitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | excōgiter |
| tū | excōgitēris |
| is / ea / id | excōgitētur |
| nōs | excōgitēmur |
| vōs | excōgitēminī |
| eī / eae / ea | excōgitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | excōgitārer |
| tū | excōgitārēris |
| is / ea / id | excōgitārētur |
| nōs | excōgitārēmur |
| vōs | excōgitārēminī |
| eī / eae / ea | excōgitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | excōgitāre |
| vōs | excōgitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | excōgitātor |
| is / ea / id | excōgitātor |
| eī / eae / ea | excōgitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | excōgitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | excōgitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | excōgitātum īrī |
Participium perfectum
| — | excōgitātus |
Participium futūrum
| — | excōgitandus |