HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← excogito — definición

Conjugation of excogito

Regular CEFR B2
/[ɛkˈskoː.ɡɪ.toː]/

to contrive, devise or invent (by thinking) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego excōgitō
excōgitās
is / ea / id excōgitat
nōs excōgitāmus
vōs excōgitātis
eī / eae / ea excōgitant
Indicātīvus imperfectum
ego excōgitābam
excōgitābās
is / ea / id excōgitābat
nōs excōgitābāmus
vōs excōgitābātis
eī / eae / ea excōgitābant
Indicātīvus futūrum
ego excōgitābō
excōgitābis
is / ea / id excōgitābit
nōs excōgitābimus
vōs excōgitābitis
eī / eae / ea excōgitābunt
Indicātīvus perfectum
ego excōgitāvī
excōgitāvistī
is / ea / id excōgitāvit
nōs excōgitāvimus
vōs excōgitāvistis
eī / eae / ea excōgitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego excōgitāveram
excōgitāverās
is / ea / id excōgitāverat
nōs excōgitāverāmus
vōs excōgitāverātis
eī / eae / ea excōgitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego excōgitāverō
excōgitāveris
is / ea / id excōgitāverit
nōs excōgitāverimus
vōs excōgitāveritis
eī / eae / ea excōgitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego excōgitem
excōgitēs
is / ea / id excōgitet
nōs excōgitēmus
vōs excōgitētis
eī / eae / ea excōgitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego excōgitārem
excōgitārēs
is / ea / id excōgitāret
nōs excōgitārēmus
vōs excōgitārētis
eī / eae / ea excōgitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego excōgitāverim
excōgitāverīs
is / ea / id excōgitāverit
nōs excōgitāverīmus
vōs excōgitāverītis
eī / eae / ea excōgitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego excōgitāvissem
excōgitāvissēs
is / ea / id excōgitāvisset
nōs excōgitāvissēmus
vōs excōgitāvissētis
eī / eae / ea excōgitāvissent
Imperātīvus praesēns
excōgitā
vōs excōgitāte
Imperātīvus futūrum
excōgitātō
is / ea / id excōgitātō
vōs excōgitātōte
eī / eae / ea excōgitantō
Īnfīnītīvus praesēns
excōgitāre
Īnfīnītīvus perfectum
excōgitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
excōgitātūrum esse
Participium praesēns
excōgitāns
Participium futūrum
excōgitātūrus
Gerundium (genitīvus)
excōgitandī
Gerundium (datīvus)
excōgitandō
Gerundium (accūsātīvus)
excōgitandum
Gerundium (ablātīvus)
excōgitandō
Supīnum (accūsātīvus)
excōgitātum
Supīnum (ablātīvus)
excōgitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego excōgitor
excōgitāris
is / ea / id excōgitātur
nōs excōgitāmur
vōs excōgitāminī
eī / eae / ea excōgitantur
Indicātīvus imperfectum
ego excōgitābar
excōgitābāris
is / ea / id excōgitābātur
nōs excōgitābāmur
vōs excōgitābāminī
eī / eae / ea excōgitābantur
Indicātīvus futūrum
ego excōgitābor
excōgitāberis
is / ea / id excōgitābitur
nōs excōgitābimur
vōs excōgitābiminī
eī / eae / ea excōgitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego excōgiter
excōgitēris
is / ea / id excōgitētur
nōs excōgitēmur
vōs excōgitēminī
eī / eae / ea excōgitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego excōgitārer
excōgitārēris
is / ea / id excōgitārētur
nōs excōgitārēmur
vōs excōgitārēminī
eī / eae / ea excōgitārentur
Imperātīvus praesēns
excōgitāre
vōs excōgitāminī
Imperātīvus futūrum
excōgitātor
is / ea / id excōgitātor
eī / eae / ea excōgitantor
Īnfīnītīvus praesēns
excōgitārī
Īnfīnītīvus perfectum
excōgitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
excōgitātum īrī
Participium perfectum
excōgitātus
Participium futūrum
excōgitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary