HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← excreo — definition

Conjugation of excreo

Regular CEFR B1
[ˈɛk.skre.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego excreō
tū excreās
is / ea / id excreat
nōs excreāmus
vōs excreātis
eī / eae / ea excreant
Indicātīvus imperfectum
ego excreābam
tū excreābās
is / ea / id excreābat
nōs excreābāmus
vōs excreābātis
eī / eae / ea excreābant
Indicātīvus futūrum
ego excreābō
tū excreābis
is / ea / id excreābit
nōs excreābimus
vōs excreābitis
eī / eae / ea excreābunt
Indicātīvus perfectum
ego excreāvī
tū excreāvistī
is / ea / id excreāvit
nōs excreāvimus
vōs excreāvistis
eī / eae / ea excreāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego excreāveram
tū excreāverās
is / ea / id excreāverat
nōs excreāverāmus
vōs excreāverātis
eī / eae / ea excreāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego excreāverō
tū excreāveris
is / ea / id excreāverit
nōs excreāverimus
vōs excreāveritis
eī / eae / ea excreāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego excreem
tū excreēs
is / ea / id excreet
nōs excreēmus
vōs excreētis
eī / eae / ea excreent
Coniūnctīvus imperfectum
ego excreārem
tū excreārēs
is / ea / id excreāret
nōs excreārēmus
vōs excreārētis
eī / eae / ea excreārent
Coniūnctīvus perfectum
ego excreāverim
tū excreāverīs
is / ea / id excreāverit
nōs excreāverīmus
vōs excreāverītis
eī / eae / ea excreāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego excreāvissem
tū excreāvissēs
is / ea / id excreāvisset
nōs excreāvissēmus
vōs excreāvissētis
eī / eae / ea excreāvissent
Imperātīvus praesēns
tū excreā
vōs excreāte
Imperātīvus futūrum
tū excreātō
is / ea / id excreātō
vōs excreātōte
eī / eae / ea excreantō
Īnfīnītīvus praesēns
— excreāre
Īnfīnītīvus perfectum
— excreāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— excreātūrum esse
Participium praesēns
— excreāns
Participium futūrum
— excreātūrus
Gerundium (genitīvus)
— excreandī
Gerundium (datīvus)
— excreandō
Gerundium (accūsātīvus)
— excreandum
Gerundium (ablātīvus)
— excreandō
Supīnum (accūsātīvus)
— excreātum
Supīnum (ablātīvus)
— excreātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego excreor
tū excreāris
is / ea / id excreātur
nōs excreāmur
vōs excreāminī
eī / eae / ea excreantur
Indicātīvus imperfectum
ego excreābar
tū excreābāris
is / ea / id excreābātur
nōs excreābāmur
vōs excreābāminī
eī / eae / ea excreābantur
Indicātīvus futūrum
ego excreābor
tū excreāberis
is / ea / id excreābitur
nōs excreābimur
vōs excreābiminī
eī / eae / ea excreābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego excreer
tū excreēris
is / ea / id excreētur
nōs excreēmur
vōs excreēminī
eī / eae / ea excreentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego excreārer
tū excreārēris
is / ea / id excreārētur
nōs excreārēmur
vōs excreārēminī
eī / eae / ea excreārentur
Imperātīvus praesēns
tū excreāre
vōs excreāminī
Imperātīvus futūrum
tū excreātor
is / ea / id excreātor
eī / eae / ea excreantor
Īnfīnītīvus praesēns
— excreārī
Īnfīnītīvus perfectum
— excreātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— excreātum īrī
Participium perfectum
— excreātus
Participium futūrum
— excreandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary