HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← excolo — definition

Conjugation of excolo

Regular CEFR B1
[ˈɛk.skɔ.ɫoː]

to tend or cultivate (figurative) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego excolō
tū excolis
is / ea / id excolit
nōs excolimus
vōs excolitis
eī / eae / ea excolunt
Indicātīvus imperfectum
ego excolēbam
tū excolēbās
is / ea / id excolēbat
nōs excolēbāmus
vōs excolēbātis
eī / eae / ea excolēbant
Indicātīvus futūrum
ego excolam
tū excolēs
is / ea / id excolet
nōs excolēmus
vōs excolētis
eī / eae / ea excolent
Indicātīvus perfectum
ego excoluī
tū excoluistī
is / ea / id excoluit
nōs excoluimus
vōs excoluistis
eī / eae / ea excoluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego excolueram
tū excoluerās
is / ea / id excoluerat
nōs excoluerāmus
vōs excoluerātis
eī / eae / ea excoluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego excoluerō
tū excolueris
is / ea / id excoluerit
nōs excoluerimus
vōs excolueritis
eī / eae / ea excoluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego excolam
tū excolās
is / ea / id excolat
nōs excolāmus
vōs excolātis
eī / eae / ea excolant
Coniūnctīvus imperfectum
ego excolerem
tū excolerēs
is / ea / id excoleret
nōs excolerēmus
vōs excolerētis
eī / eae / ea excolerent
Coniūnctīvus perfectum
ego excoluerim
tū excoluerīs
is / ea / id excoluerit
nōs excoluerīmus
vōs excoluerītis
eī / eae / ea excoluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego excoluissem
tū excoluissēs
is / ea / id excoluisset
nōs excoluissēmus
vōs excoluissētis
eī / eae / ea excoluissent
Imperātīvus praesēns
tū excole
vōs excolite
Imperātīvus futūrum
tū excolitō
is / ea / id excolitō
vōs excolitōte
eī / eae / ea excoluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— excolere
Īnfīnītīvus perfectum
— excoluisse
Īnfīnītīvus futūrum
— excultūrum esse
Participium praesēns
— excolēns
Participium futūrum
— excultūrus
Gerundium (genitīvus)
— excolendī
Gerundium (datīvus)
— excolendō
Gerundium (accūsātīvus)
— excolendum
Gerundium (ablātīvus)
— excolendō
Supīnum (accūsātīvus)
— excultum
Supīnum (ablātīvus)
— excultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego excolor
tū excoleris
is / ea / id excolitur
nōs excolimur
vōs excoliminī
eī / eae / ea excoluntur
Indicātīvus imperfectum
ego excolēbar
tū excolēbāris
is / ea / id excolēbātur
nōs excolēbāmur
vōs excolēbāminī
eī / eae / ea excolēbantur
Indicātīvus futūrum
ego excolar
tū excolēris
is / ea / id excolētur
nōs excolēmur
vōs excolēminī
eī / eae / ea excolentur
Coniūnctīvus praesēns
ego excolar
tū excolāris
is / ea / id excolātur
nōs excolāmur
vōs excolāminī
eī / eae / ea excolantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego excolerer
tū excolerēris
is / ea / id excolerētur
nōs excolerēmur
vōs excolerēminī
eī / eae / ea excolerentur
Imperātīvus praesēns
tū excolere
vōs excoliminī
Imperātīvus futūrum
tū excolitor
is / ea / id excolitor
eī / eae / ea excoluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— excolī
Īnfīnītīvus perfectum
— excultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— excultum īrī
Participium perfectum
— excultus
Participium futūrum
— excolendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary