HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← excolo — definición

Conjugation of excolo

Regular CEFR B1
/[ˈɛk.skɔ.ɫoː]/

to tend or cultivate (figurative) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego excolō
excolis
is / ea / id excolit
nōs excolimus
vōs excolitis
eī / eae / ea excolunt
Indicātīvus imperfectum
ego excolēbam
excolēbās
is / ea / id excolēbat
nōs excolēbāmus
vōs excolēbātis
eī / eae / ea excolēbant
Indicātīvus futūrum
ego excolam
excolēs
is / ea / id excolet
nōs excolēmus
vōs excolētis
eī / eae / ea excolent
Indicātīvus perfectum
ego excoluī
excoluistī
is / ea / id excoluit
nōs excoluimus
vōs excoluistis
eī / eae / ea excoluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego excolueram
excoluerās
is / ea / id excoluerat
nōs excoluerāmus
vōs excoluerātis
eī / eae / ea excoluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego excoluerō
excolueris
is / ea / id excoluerit
nōs excoluerimus
vōs excolueritis
eī / eae / ea excoluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego excolam
excolās
is / ea / id excolat
nōs excolāmus
vōs excolātis
eī / eae / ea excolant
Coniūnctīvus imperfectum
ego excolerem
excolerēs
is / ea / id excoleret
nōs excolerēmus
vōs excolerētis
eī / eae / ea excolerent
Coniūnctīvus perfectum
ego excoluerim
excoluerīs
is / ea / id excoluerit
nōs excoluerīmus
vōs excoluerītis
eī / eae / ea excoluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego excoluissem
excoluissēs
is / ea / id excoluisset
nōs excoluissēmus
vōs excoluissētis
eī / eae / ea excoluissent
Imperātīvus praesēns
excole
vōs excolite
Imperātīvus futūrum
excolitō
is / ea / id excolitō
vōs excolitōte
eī / eae / ea excoluntō
Īnfīnītīvus praesēns
excolere
Īnfīnītīvus perfectum
excoluisse
Īnfīnītīvus futūrum
excultūrum esse
Participium praesēns
excolēns
Participium futūrum
excultūrus
Gerundium (genitīvus)
excolendī
Gerundium (datīvus)
excolendō
Gerundium (accūsātīvus)
excolendum
Gerundium (ablātīvus)
excolendō
Supīnum (accūsātīvus)
excultum
Supīnum (ablātīvus)
excultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego excolor
excoleris
is / ea / id excolitur
nōs excolimur
vōs excoliminī
eī / eae / ea excoluntur
Indicātīvus imperfectum
ego excolēbar
excolēbāris
is / ea / id excolēbātur
nōs excolēbāmur
vōs excolēbāminī
eī / eae / ea excolēbantur
Indicātīvus futūrum
ego excolar
excolēris
is / ea / id excolētur
nōs excolēmur
vōs excolēminī
eī / eae / ea excolentur
Coniūnctīvus praesēns
ego excolar
excolāris
is / ea / id excolātur
nōs excolāmur
vōs excolāminī
eī / eae / ea excolantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego excolerer
excolerēris
is / ea / id excolerētur
nōs excolerēmur
vōs excolerēminī
eī / eae / ea excolerentur
Imperātīvus praesēns
excolere
vōs excoliminī
Imperātīvus futūrum
excolitor
is / ea / id excolitor
eī / eae / ea excoluntor
Īnfīnītīvus praesēns
excolī
Īnfīnītīvus perfectum
excultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
excultum īrī
Participium perfectum
excultus
Participium futūrum
excolendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary