HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← excremo — definition

Conjugation of excremo

Regular CEFR B1
[ˈɛk.skrɛ.moː]

to burn Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego excremō
tū excremās
is / ea / id excremat
nōs excremāmus
vōs excremātis
eī / eae / ea excremant
Indicātīvus imperfectum
ego excremābam
tū excremābās
is / ea / id excremābat
nōs excremābāmus
vōs excremābātis
eī / eae / ea excremābant
Indicātīvus futūrum
ego excremābō
tū excremābis
is / ea / id excremābit
nōs excremābimus
vōs excremābitis
eī / eae / ea excremābunt
Indicātīvus perfectum
ego excremāvī
tū excremāvistī
is / ea / id excremāvit
nōs excremāvimus
vōs excremāvistis
eī / eae / ea excremāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego excremāveram
tū excremāverās
is / ea / id excremāverat
nōs excremāverāmus
vōs excremāverātis
eī / eae / ea excremāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego excremāverō
tū excremāveris
is / ea / id excremāverit
nōs excremāverimus
vōs excremāveritis
eī / eae / ea excremāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego excremem
tū excremēs
is / ea / id excremet
nōs excremēmus
vōs excremētis
eī / eae / ea excrement
Coniūnctīvus imperfectum
ego excremārem
tū excremārēs
is / ea / id excremāret
nōs excremārēmus
vōs excremārētis
eī / eae / ea excremārent
Coniūnctīvus perfectum
ego excremāverim
tū excremāverīs
is / ea / id excremāverit
nōs excremāverīmus
vōs excremāverītis
eī / eae / ea excremāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego excremāvissem
tū excremāvissēs
is / ea / id excremāvisset
nōs excremāvissēmus
vōs excremāvissētis
eī / eae / ea excremāvissent
Imperātīvus praesēns
tū excremā
vōs excremāte
Imperātīvus futūrum
tū excremātō
is / ea / id excremātō
vōs excremātōte
eī / eae / ea excremantō
Īnfīnītīvus praesēns
— excremāre
Īnfīnītīvus perfectum
— excremāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— excremātūrum esse
Participium praesēns
— excremāns
Participium futūrum
— excremātūrus
Gerundium (genitīvus)
— excremandī
Gerundium (datīvus)
— excremandō
Gerundium (accūsātīvus)
— excremandum
Gerundium (ablātīvus)
— excremandō
Supīnum (accūsātīvus)
— excremātum
Supīnum (ablātīvus)
— excremātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego excremor
tū excremāris
is / ea / id excremātur
nōs excremāmur
vōs excremāminī
eī / eae / ea excremantur
Indicātīvus imperfectum
ego excremābar
tū excremābāris
is / ea / id excremābātur
nōs excremābāmur
vōs excremābāminī
eī / eae / ea excremābantur
Indicātīvus futūrum
ego excremābor
tū excremāberis
is / ea / id excremābitur
nōs excremābimur
vōs excremābiminī
eī / eae / ea excremābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego excremer
tū excremēris
is / ea / id excremētur
nōs excremēmur
vōs excremēminī
eī / eae / ea excrementur
Coniūnctīvus imperfectum
ego excremārer
tū excremārēris
is / ea / id excremārētur
nōs excremārēmur
vōs excremārēminī
eī / eae / ea excremārentur
Imperātīvus praesēns
tū excremāre
vōs excremāminī
Imperātīvus futūrum
tū excremātor
is / ea / id excremātor
eī / eae / ea excremantor
Īnfīnītīvus praesēns
— excremārī
Īnfīnītīvus perfectum
— excremātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— excremātum īrī
Participium perfectum
— excremātus
Participium futūrum
— excremandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary