Conjugation of exanimo
/[ɛkˈsa.nɪ.moː]/to deprive of spirit or life; to deprive of breath, to wind, make breathless or take one’s breath away; to alarm, stun, or terrify greatly; to agitate or trouble Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exanimō |
| tū | exanimās |
| is / ea / id | exanimat |
| nōs | exanimāmus |
| vōs | exanimātis |
| eī / eae / ea | exanimant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exanimābam |
| tū | exanimābās |
| is / ea / id | exanimābat |
| nōs | exanimābāmus |
| vōs | exanimābātis |
| eī / eae / ea | exanimābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exanimābō |
| tū | exanimābis |
| is / ea / id | exanimābit |
| nōs | exanimābimus |
| vōs | exanimābitis |
| eī / eae / ea | exanimābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | exanimāvī |
| tū | exanimāvistī |
| is / ea / id | exanimāvit |
| nōs | exanimāvimus |
| vōs | exanimāvistis |
| eī / eae / ea | exanimāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exanimāveram |
| tū | exanimāverās |
| is / ea / id | exanimāverat |
| nōs | exanimāverāmus |
| vōs | exanimāverātis |
| eī / eae / ea | exanimāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exanimāverō |
| tū | exanimāveris |
| is / ea / id | exanimāverit |
| nōs | exanimāverimus |
| vōs | exanimāveritis |
| eī / eae / ea | exanimāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exanimem |
| tū | exanimēs |
| is / ea / id | exanimet |
| nōs | exanimēmus |
| vōs | exanimētis |
| eī / eae / ea | exaniment |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exanimārem |
| tū | exanimārēs |
| is / ea / id | exanimāret |
| nōs | exanimārēmus |
| vōs | exanimārētis |
| eī / eae / ea | exanimārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exanimāverim |
| tū | exanimāverīs |
| is / ea / id | exanimāverit |
| nōs | exanimāverīmus |
| vōs | exanimāverītis |
| eī / eae / ea | exanimāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exanimāvissem |
| tū | exanimāvissēs |
| is / ea / id | exanimāvisset |
| nōs | exanimāvissēmus |
| vōs | exanimāvissētis |
| eī / eae / ea | exanimāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exanimā |
| vōs | exanimāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | exanimātō |
| is / ea / id | exanimātō |
| vōs | exanimātōte |
| eī / eae / ea | exanimantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exanimāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exanimāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exanimātūrum esse |
Participium praesēns
| — | exanimāns |
Participium futūrum
| — | exanimātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exanimandī |
Gerundium (datīvus)
| — | exanimandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exanimandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exanimandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exanimātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exanimātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exanimor |
| tū | exanimāris |
| is / ea / id | exanimātur |
| nōs | exanimāmur |
| vōs | exanimāminī |
| eī / eae / ea | exanimantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exanimābar |
| tū | exanimābāris |
| is / ea / id | exanimābātur |
| nōs | exanimābāmur |
| vōs | exanimābāminī |
| eī / eae / ea | exanimābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | exanimābor |
| tū | exanimāberis |
| is / ea / id | exanimābitur |
| nōs | exanimābimur |
| vōs | exanimābiminī |
| eī / eae / ea | exanimābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exanimer |
| tū | exanimēris |
| is / ea / id | exanimētur |
| nōs | exanimēmur |
| vōs | exanimēminī |
| eī / eae / ea | exanimentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exanimārer |
| tū | exanimārēris |
| is / ea / id | exanimārētur |
| nōs | exanimārēmur |
| vōs | exanimārēminī |
| eī / eae / ea | exanimārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | exanimāre |
| vōs | exanimāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | exanimātor |
| is / ea / id | exanimātor |
| eī / eae / ea | exanimantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exanimārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exanimātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exanimātum īrī |
Participium perfectum
| — | exanimātus |
Participium futūrum
| — | exanimandus |