Conjugation of exaspero
/[ɛkˈsas.pɛ.roː]/to irritate, provoke, exasperate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exasperō |
| tū | exasperās |
| is / ea / id | exasperat |
| nōs | exasperāmus |
| vōs | exasperātis |
| eī / eae / ea | exasperant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exasperābam |
| tū | exasperābās |
| is / ea / id | exasperābat |
| nōs | exasperābāmus |
| vōs | exasperābātis |
| eī / eae / ea | exasperābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exasperābō |
| tū | exasperābis |
| is / ea / id | exasperābit |
| nōs | exasperābimus |
| vōs | exasperābitis |
| eī / eae / ea | exasperābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | exasperāvī |
| tū | exasperāvistī |
| is / ea / id | exasperāvit |
| nōs | exasperāvimus |
| vōs | exasperāvistis |
| eī / eae / ea | exasperāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exasperāveram |
| tū | exasperāverās |
| is / ea / id | exasperāverat |
| nōs | exasperāverāmus |
| vōs | exasperāverātis |
| eī / eae / ea | exasperāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exasperāverō |
| tū | exasperāveris |
| is / ea / id | exasperāverit |
| nōs | exasperāverimus |
| vōs | exasperāveritis |
| eī / eae / ea | exasperāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exasperem |
| tū | exasperēs |
| is / ea / id | exasperet |
| nōs | exasperēmus |
| vōs | exasperētis |
| eī / eae / ea | exasperent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exasperārem |
| tū | exasperārēs |
| is / ea / id | exasperāret |
| nōs | exasperārēmus |
| vōs | exasperārētis |
| eī / eae / ea | exasperārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exasperāverim |
| tū | exasperāverīs |
| is / ea / id | exasperāverit |
| nōs | exasperāverīmus |
| vōs | exasperāverītis |
| eī / eae / ea | exasperāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exasperāvissem |
| tū | exasperāvissēs |
| is / ea / id | exasperāvisset |
| nōs | exasperāvissēmus |
| vōs | exasperāvissētis |
| eī / eae / ea | exasperāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exasperā |
| vōs | exasperāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | exasperātō |
| is / ea / id | exasperātō |
| vōs | exasperātōte |
| eī / eae / ea | exasperantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exasperāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exasperāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exasperātūrum esse |
Participium praesēns
| — | exasperāns |
Participium futūrum
| — | exasperātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exasperandī |
Gerundium (datīvus)
| — | exasperandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exasperandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exasperandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exasperātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exasperātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exasperor |
| tū | exasperāris |
| is / ea / id | exasperātur |
| nōs | exasperāmur |
| vōs | exasperāminī |
| eī / eae / ea | exasperantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exasperābar |
| tū | exasperābāris |
| is / ea / id | exasperābātur |
| nōs | exasperābāmur |
| vōs | exasperābāminī |
| eī / eae / ea | exasperābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | exasperābor |
| tū | exasperāberis |
| is / ea / id | exasperābitur |
| nōs | exasperābimur |
| vōs | exasperābiminī |
| eī / eae / ea | exasperābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exasperer |
| tū | exasperēris |
| is / ea / id | exasperētur |
| nōs | exasperēmur |
| vōs | exasperēminī |
| eī / eae / ea | exasperentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exasperārer |
| tū | exasperārēris |
| is / ea / id | exasperārētur |
| nōs | exasperārēmur |
| vōs | exasperārēminī |
| eī / eae / ea | exasperārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | exasperāre |
| vōs | exasperāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | exasperātor |
| is / ea / id | exasperātor |
| eī / eae / ea | exasperantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exasperārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exasperātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exasperātum īrī |
Participium perfectum
| — | exasperātus |
Participium futūrum
| — | exasperandus |