HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exarmo — definition

Conjugation of exarmo

Regular CEFR B1
[ɛkˈsar.moː]

to disarm Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exarmō
tū exarmās
is / ea / id exarmat
nōs exarmāmus
vōs exarmātis
eī / eae / ea exarmant
Indicātīvus imperfectum
ego exarmābam
tū exarmābās
is / ea / id exarmābat
nōs exarmābāmus
vōs exarmābātis
eī / eae / ea exarmābant
Indicātīvus futūrum
ego exarmābō
tū exarmābis
is / ea / id exarmābit
nōs exarmābimus
vōs exarmābitis
eī / eae / ea exarmābunt
Indicātīvus perfectum
ego exarmāvī
tū exarmāvistī
is / ea / id exarmāvit
nōs exarmāvimus
vōs exarmāvistis
eī / eae / ea exarmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exarmāveram
tū exarmāverās
is / ea / id exarmāverat
nōs exarmāverāmus
vōs exarmāverātis
eī / eae / ea exarmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exarmāverō
tū exarmāveris
is / ea / id exarmāverit
nōs exarmāverimus
vōs exarmāveritis
eī / eae / ea exarmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exarmem
tū exarmēs
is / ea / id exarmet
nōs exarmēmus
vōs exarmētis
eī / eae / ea exarment
Coniūnctīvus imperfectum
ego exarmārem
tū exarmārēs
is / ea / id exarmāret
nōs exarmārēmus
vōs exarmārētis
eī / eae / ea exarmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exarmāverim
tū exarmāverīs
is / ea / id exarmāverit
nōs exarmāverīmus
vōs exarmāverītis
eī / eae / ea exarmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exarmāvissem
tū exarmāvissēs
is / ea / id exarmāvisset
nōs exarmāvissēmus
vōs exarmāvissētis
eī / eae / ea exarmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exarmā
vōs exarmāte
Imperātīvus futūrum
tū exarmātō
is / ea / id exarmātō
vōs exarmātōte
eī / eae / ea exarmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exarmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exarmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exarmātūrum esse
Participium praesēns
— exarmāns
Participium futūrum
— exarmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exarmandī
Gerundium (datīvus)
— exarmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exarmandum
Gerundium (ablātīvus)
— exarmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exarmātum
Supīnum (ablātīvus)
— exarmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exarmor
tū exarmāris
is / ea / id exarmātur
nōs exarmāmur
vōs exarmāminī
eī / eae / ea exarmantur
Indicātīvus imperfectum
ego exarmābar
tū exarmābāris
is / ea / id exarmābātur
nōs exarmābāmur
vōs exarmābāminī
eī / eae / ea exarmābantur
Indicātīvus futūrum
ego exarmābor
tū exarmāberis
is / ea / id exarmābitur
nōs exarmābimur
vōs exarmābiminī
eī / eae / ea exarmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exarmer
tū exarmēris
is / ea / id exarmētur
nōs exarmēmur
vōs exarmēminī
eī / eae / ea exarmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exarmārer
tū exarmārēris
is / ea / id exarmārētur
nōs exarmārēmur
vōs exarmārēminī
eī / eae / ea exarmārentur
Imperātīvus praesēns
tū exarmāre
vōs exarmāminī
Imperātīvus futūrum
tū exarmātor
is / ea / id exarmātor
eī / eae / ea exarmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exarmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exarmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exarmātum īrī
Participium perfectum
— exarmātus
Participium futūrum
— exarmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary