HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exaro — definition

Conjugation of exaro

Regular CEFR B1
[ˈɛk.sa.roː]

to write, note or set down something on tablets Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exarō
tū exarās
is / ea / id exarat
nōs exarāmus
vōs exarātis
eī / eae / ea exarant
Indicātīvus imperfectum
ego exarābam
tū exarābās
is / ea / id exarābat
nōs exarābāmus
vōs exarābātis
eī / eae / ea exarābant
Indicātīvus futūrum
ego exarābō
tū exarābis
is / ea / id exarābit
nōs exarābimus
vōs exarābitis
eī / eae / ea exarābunt
Indicātīvus perfectum
ego exarāvī
tū exarāvistī
is / ea / id exarāvit
nōs exarāvimus
vōs exarāvistis
eī / eae / ea exarāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exarāveram
tū exarāverās
is / ea / id exarāverat
nōs exarāverāmus
vōs exarāverātis
eī / eae / ea exarāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exarāverō
tū exarāveris
is / ea / id exarāverit
nōs exarāverimus
vōs exarāveritis
eī / eae / ea exarāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exarem
tū exarēs
is / ea / id exaret
nōs exarēmus
vōs exarētis
eī / eae / ea exarent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exarārem
tū exarārēs
is / ea / id exarāret
nōs exarārēmus
vōs exarārētis
eī / eae / ea exarārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exarāverim
tū exarāverīs
is / ea / id exarāverit
nōs exarāverīmus
vōs exarāverītis
eī / eae / ea exarāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exarāvissem
tū exarāvissēs
is / ea / id exarāvisset
nōs exarāvissēmus
vōs exarāvissētis
eī / eae / ea exarāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exarā
vōs exarāte
Imperātīvus futūrum
tū exarātō
is / ea / id exarātō
vōs exarātōte
eī / eae / ea exarantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exarāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exarāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exarātūrum esse
Participium praesēns
— exarāns
Participium futūrum
— exarātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exarandī
Gerundium (datīvus)
— exarandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exarandum
Gerundium (ablātīvus)
— exarandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exarātum
Supīnum (ablātīvus)
— exarātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exaror
tū exarāris
is / ea / id exarātur
nōs exarāmur
vōs exarāminī
eī / eae / ea exarantur
Indicātīvus imperfectum
ego exarābar
tū exarābāris
is / ea / id exarābātur
nōs exarābāmur
vōs exarābāminī
eī / eae / ea exarābantur
Indicātīvus futūrum
ego exarābor
tū exarāberis
is / ea / id exarābitur
nōs exarābimur
vōs exarābiminī
eī / eae / ea exarābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exarer
tū exarēris
is / ea / id exarētur
nōs exarēmur
vōs exarēminī
eī / eae / ea exarentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exarārer
tū exarārēris
is / ea / id exarārētur
nōs exarārēmur
vōs exarārēminī
eī / eae / ea exarārentur
Imperātīvus praesēns
tū exarāre
vōs exarāminī
Imperātīvus futūrum
tū exarātor
is / ea / id exarātor
eī / eae / ea exarantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exarārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exarātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exarātum īrī
Participium perfectum
— exarātus
Participium futūrum
— exarandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary