Conjugation of dispecto
dative/ablative masculine/neuter singular of dispectus Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dispectō |
| tū | dispectās |
| is / ea / id | dispectat |
| nōs | dispectāmus |
| vōs | dispectātis |
| eī / eae / ea | dispectant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dispectābam |
| tū | dispectābās |
| is / ea / id | dispectābat |
| nōs | dispectābāmus |
| vōs | dispectābātis |
| eī / eae / ea | dispectābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | dispectābō |
| tū | dispectābis |
| is / ea / id | dispectābit |
| nōs | dispectābimus |
| vōs | dispectābitis |
| eī / eae / ea | dispectābunt |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dispectem |
| tū | dispectēs |
| is / ea / id | dispectet |
| nōs | dispectēmus |
| vōs | dispectētis |
| eī / eae / ea | dispectent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dispectārem |
| tū | dispectārēs |
| is / ea / id | dispectāret |
| nōs | dispectārēmus |
| vōs | dispectārētis |
| eī / eae / ea | dispectārent |
Imperātīvus praesēns
| tū | dispectā |
| vōs | dispectāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | dispectātō |
| is / ea / id | dispectātō |
| vōs | dispectātōte |
| eī / eae / ea | dispectantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dispectāre |
Participium praesēns
| — | dispectāns |
Gerundium (genitīvus)
| — | dispectandī |
Gerundium (datīvus)
| — | dispectandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dispectandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dispectandō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | dispector |
| tū | dispectāris |
| is / ea / id | dispectātur |
| nōs | dispectāmur |
| vōs | dispectāminī |
| eī / eae / ea | dispectantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | dispectābar |
| tū | dispectābāris |
| is / ea / id | dispectābātur |
| nōs | dispectābāmur |
| vōs | dispectābāminī |
| eī / eae / ea | dispectābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | dispectābor |
| tū | dispectāberis |
| is / ea / id | dispectābitur |
| nōs | dispectābimur |
| vōs | dispectābiminī |
| eī / eae / ea | dispectābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | dispecter |
| tū | dispectēris |
| is / ea / id | dispectētur |
| nōs | dispectēmur |
| vōs | dispectēminī |
| eī / eae / ea | dispectentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | dispectārer |
| tū | dispectārēris |
| is / ea / id | dispectārētur |
| nōs | dispectārēmur |
| vōs | dispectārēminī |
| eī / eae / ea | dispectārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | dispectāre |
| vōs | dispectāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | dispectātor |
| is / ea / id | dispectātor |
| eī / eae / ea | dispectantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dispectārī |
Participium futūrum
| — | dispectandus |