Conjugation of discredo
[dɪsˈkreː.doː]to be incredulous towards, to not believe (in) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discrēdō |
| tū | discrēdis |
| is / ea / id | discrēdit |
| nōs | discrēdimus |
| vōs | discrēditis |
| eī / eae / ea | discrēdunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discrēdēbam |
| tū | discrēdēbās |
| is / ea / id | discrēdēbat |
| nōs | discrēdēbāmus |
| vōs | discrēdēbātis |
| eī / eae / ea | discrēdēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | discrēdam |
| tū | discrēdēs |
| is / ea / id | discrēdet |
| nōs | discrēdēmus |
| vōs | discrēdētis |
| eī / eae / ea | discrēdent |
Indicātīvus perfectum
| ego | discrēdidī |
| tū | discrēdidistī |
| is / ea / id | discrēdidit |
| nōs | discrēdidimus |
| vōs | discrēdidistis |
| eī / eae / ea | discrēdidērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | discrēdideram |
| tū | discrēdiderās |
| is / ea / id | discrēdiderat |
| nōs | discrēdiderāmus |
| vōs | discrēdiderātis |
| eī / eae / ea | discrēdiderant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | discrēdiderō |
| tū | discrēdideris |
| is / ea / id | discrēdiderit |
| nōs | discrēdiderimus |
| vōs | discrēdideritis |
| eī / eae / ea | discrēdiderint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discrēdam |
| tū | discrēdās |
| is / ea / id | discrēdat |
| nōs | discrēdāmus |
| vōs | discrēdātis |
| eī / eae / ea | discrēdant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discrēderem |
| tū | discrēderēs |
| is / ea / id | discrēderet |
| nōs | discrēderēmus |
| vōs | discrēderētis |
| eī / eae / ea | discrēderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | discrēdiderim |
| tū | discrēdiderīs |
| is / ea / id | discrēdiderit |
| nōs | discrēdiderīmus |
| vōs | discrēdiderītis |
| eī / eae / ea | discrēdiderint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | discrēdidissem |
| tū | discrēdidissēs |
| is / ea / id | discrēdidisset |
| nōs | discrēdidissēmus |
| vōs | discrēdidissētis |
| eī / eae / ea | discrēdidissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | discrēde |
| vōs | discrēdite |
Imperātīvus futūrum
| tū | discrēditō |
| is / ea / id | discrēditō |
| vōs | discrēditōte |
| eī / eae / ea | discrēduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discrēdere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | discrēdidisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | discrēditūrum esse |
Participium praesēns
| — | discrēdēns |
Participium futūrum
| — | discrēditūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | discrēdendī |
Gerundium (datīvus)
| — | discrēdendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | discrēdendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | discrēdendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | discrēditum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | discrēditū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | discrēdor |
| tū | discrēderis |
| is / ea / id | discrēditur |
| nōs | discrēdimur |
| vōs | discrēdiminī |
| eī / eae / ea | discrēduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | discrēdēbar |
| tū | discrēdēbāris |
| is / ea / id | discrēdēbātur |
| nōs | discrēdēbāmur |
| vōs | discrēdēbāminī |
| eī / eae / ea | discrēdēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | discrēdar |
| tū | discrēdēris |
| is / ea / id | discrēdētur |
| nōs | discrēdēmur |
| vōs | discrēdēminī |
| eī / eae / ea | discrēdentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | discrēdar |
| tū | discrēdāris |
| is / ea / id | discrēdātur |
| nōs | discrēdāmur |
| vōs | discrēdāminī |
| eī / eae / ea | discrēdantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | discrēderer |
| tū | discrēderēris |
| is / ea / id | discrēderētur |
| nōs | discrēderēmur |
| vōs | discrēderēminī |
| eī / eae / ea | discrēderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | discrēdere |
| vōs | discrēdiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | discrēditor |
| is / ea / id | discrēditor |
| eī / eae / ea | discrēduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | discrēdī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | discrēditum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | discrēditum īrī |
Participium perfectum
| — | discrēditus |
Participium futūrum
| — | discrēdendus |