HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discrucio — definition

Conjugation of discrucio

Regular CEFR B2
[dɪsˈkrʊ.ki.oː]

to torment or torture Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discruciō
tū discruciās
is / ea / id discruciat
nōs discruciāmus
vōs discruciātis
eī / eae / ea discruciant
Indicātīvus imperfectum
ego discruciābam
tū discruciābās
is / ea / id discruciābat
nōs discruciābāmus
vōs discruciābātis
eī / eae / ea discruciābant
Indicātīvus futūrum
ego discruciābō
tū discruciābis
is / ea / id discruciābit
nōs discruciābimus
vōs discruciābitis
eī / eae / ea discruciābunt
Indicātīvus perfectum
ego discruciāvī
tū discruciāvistī
is / ea / id discruciāvit
nōs discruciāvimus
vōs discruciāvistis
eī / eae / ea discruciāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discruciāveram
tū discruciāverās
is / ea / id discruciāverat
nōs discruciāverāmus
vōs discruciāverātis
eī / eae / ea discruciāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego discruciāverō
tū discruciāveris
is / ea / id discruciāverit
nōs discruciāverimus
vōs discruciāveritis
eī / eae / ea discruciāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego discruciem
tū discruciēs
is / ea / id discruciet
nōs discruciēmus
vōs discruciētis
eī / eae / ea discrucient
Coniūnctīvus imperfectum
ego discruciārem
tū discruciārēs
is / ea / id discruciāret
nōs discruciārēmus
vōs discruciārētis
eī / eae / ea discruciārent
Coniūnctīvus perfectum
ego discruciāverim
tū discruciāverīs
is / ea / id discruciāverit
nōs discruciāverīmus
vōs discruciāverītis
eī / eae / ea discruciāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discruciāvissem
tū discruciāvissēs
is / ea / id discruciāvisset
nōs discruciāvissēmus
vōs discruciāvissētis
eī / eae / ea discruciāvissent
Imperātīvus praesēns
tū discruciā
vōs discruciāte
Imperātīvus futūrum
tū discruciātō
is / ea / id discruciātō
vōs discruciātōte
eī / eae / ea discruciantō
Īnfīnītīvus praesēns
— discruciāre
Īnfīnītīvus perfectum
— discruciāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— discruciātūrum esse
Participium praesēns
— discruciāns
Participium futūrum
— discruciātūrus
Gerundium (genitīvus)
— discruciandī
Gerundium (datīvus)
— discruciandō
Gerundium (accūsātīvus)
— discruciandum
Gerundium (ablātīvus)
— discruciandō
Supīnum (accūsātīvus)
— discruciātum
Supīnum (ablātīvus)
— discruciātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discrucior
tū discruciāris
is / ea / id discruciātur
nōs discruciāmur
vōs discruciāminī
eī / eae / ea discruciantur
Indicātīvus imperfectum
ego discruciābar
tū discruciābāris
is / ea / id discruciābātur
nōs discruciābāmur
vōs discruciābāminī
eī / eae / ea discruciābantur
Indicātīvus futūrum
ego discruciābor
tū discruciāberis
is / ea / id discruciābitur
nōs discruciābimur
vōs discruciābiminī
eī / eae / ea discruciābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego discrucier
tū discruciēris
is / ea / id discruciētur
nōs discruciēmur
vōs discruciēminī
eī / eae / ea discrucientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discruciārer
tū discruciārēris
is / ea / id discruciārētur
nōs discruciārēmur
vōs discruciārēminī
eī / eae / ea discruciārentur
Imperātīvus praesēns
tū discruciāre
vōs discruciāminī
Imperātīvus futūrum
tū discruciātor
is / ea / id discruciātor
eī / eae / ea discruciantor
Īnfīnītīvus praesēns
— discruciārī
Īnfīnītīvus perfectum
— discruciātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— discruciātum īrī
Participium perfectum
— discruciātus
Participium futūrum
— discruciandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary