HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← discrucio — definición

Conjugation of discrucio

Regular CEFR B2
/[dɪsˈkrʊ.ki.oː]/

to torment or torture Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego discruciō
discruciās
is / ea / id discruciat
nōs discruciāmus
vōs discruciātis
eī / eae / ea discruciant
Indicātīvus imperfectum
ego discruciābam
discruciābās
is / ea / id discruciābat
nōs discruciābāmus
vōs discruciābātis
eī / eae / ea discruciābant
Indicātīvus futūrum
ego discruciābō
discruciābis
is / ea / id discruciābit
nōs discruciābimus
vōs discruciābitis
eī / eae / ea discruciābunt
Indicātīvus perfectum
ego discruciāvī
discruciāvistī
is / ea / id discruciāvit
nōs discruciāvimus
vōs discruciāvistis
eī / eae / ea discruciāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego discruciāveram
discruciāverās
is / ea / id discruciāverat
nōs discruciāverāmus
vōs discruciāverātis
eī / eae / ea discruciāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego discruciāverō
discruciāveris
is / ea / id discruciāverit
nōs discruciāverimus
vōs discruciāveritis
eī / eae / ea discruciāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego discruciem
discruciēs
is / ea / id discruciet
nōs discruciēmus
vōs discruciētis
eī / eae / ea discrucient
Coniūnctīvus imperfectum
ego discruciārem
discruciārēs
is / ea / id discruciāret
nōs discruciārēmus
vōs discruciārētis
eī / eae / ea discruciārent
Coniūnctīvus perfectum
ego discruciāverim
discruciāverīs
is / ea / id discruciāverit
nōs discruciāverīmus
vōs discruciāverītis
eī / eae / ea discruciāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego discruciāvissem
discruciāvissēs
is / ea / id discruciāvisset
nōs discruciāvissēmus
vōs discruciāvissētis
eī / eae / ea discruciāvissent
Imperātīvus praesēns
discruciā
vōs discruciāte
Imperātīvus futūrum
discruciātō
is / ea / id discruciātō
vōs discruciātōte
eī / eae / ea discruciantō
Īnfīnītīvus praesēns
discruciāre
Īnfīnītīvus perfectum
discruciāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
discruciātūrum esse
Participium praesēns
discruciāns
Participium futūrum
discruciātūrus
Gerundium (genitīvus)
discruciandī
Gerundium (datīvus)
discruciandō
Gerundium (accūsātīvus)
discruciandum
Gerundium (ablātīvus)
discruciandō
Supīnum (accūsātīvus)
discruciātum
Supīnum (ablātīvus)
discruciātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego discrucior
discruciāris
is / ea / id discruciātur
nōs discruciāmur
vōs discruciāminī
eī / eae / ea discruciantur
Indicātīvus imperfectum
ego discruciābar
discruciābāris
is / ea / id discruciābātur
nōs discruciābāmur
vōs discruciābāminī
eī / eae / ea discruciābantur
Indicātīvus futūrum
ego discruciābor
discruciāberis
is / ea / id discruciābitur
nōs discruciābimur
vōs discruciābiminī
eī / eae / ea discruciābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego discrucier
discruciēris
is / ea / id discruciētur
nōs discruciēmur
vōs discruciēminī
eī / eae / ea discrucientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego discruciārer
discruciārēris
is / ea / id discruciārētur
nōs discruciārēmur
vōs discruciārēminī
eī / eae / ea discruciārentur
Imperātīvus praesēns
discruciāre
vōs discruciāminī
Imperātīvus futūrum
discruciātor
is / ea / id discruciātor
eī / eae / ea discruciantor
Īnfīnītīvus praesēns
discruciārī
Īnfīnītīvus perfectum
discruciātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
discruciātum īrī
Participium perfectum
discruciātus
Participium futūrum
discruciandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary