HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← confingo — definición

Conjugation of confingo

Regular CEFR B2
/[kõːˈfɪŋ.ɡoː]/

to invent, devise, feign, pretend Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfingō
cōnfingis
is / ea / id cōnfingit
nōs cōnfingimus
vōs cōnfingitis
eī / eae / ea cōnfingunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfingēbam
cōnfingēbās
is / ea / id cōnfingēbat
nōs cōnfingēbāmus
vōs cōnfingēbātis
eī / eae / ea cōnfingēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnfingam
cōnfingēs
is / ea / id cōnfinget
nōs cōnfingēmus
vōs cōnfingētis
eī / eae / ea cōnfingent
Indicātīvus perfectum
ego cōnfīnxī
cōnfīnxistī
is / ea / id cōnfīnxit
nōs cōnfīnximus
vōs cōnfīnxistis
eī / eae / ea cōnfīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfīnxeram
cōnfīnxerās
is / ea / id cōnfīnxerat
nōs cōnfīnxerāmus
vōs cōnfīnxerātis
eī / eae / ea cōnfīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfīnxerō
cōnfīnxeris
is / ea / id cōnfīnxerit
nōs cōnfīnxerimus
vōs cōnfīnxeritis
eī / eae / ea cōnfīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfingam
cōnfingās
is / ea / id cōnfingat
nōs cōnfingāmus
vōs cōnfingātis
eī / eae / ea cōnfingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfingerem
cōnfingerēs
is / ea / id cōnfingeret
nōs cōnfingerēmus
vōs cōnfingerētis
eī / eae / ea cōnfingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfīnxerim
cōnfīnxerīs
is / ea / id cōnfīnxerit
nōs cōnfīnxerīmus
vōs cōnfīnxerītis
eī / eae / ea cōnfīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfīnxissem
cōnfīnxissēs
is / ea / id cōnfīnxisset
nōs cōnfīnxissēmus
vōs cōnfīnxissētis
eī / eae / ea cōnfīnxissent
Imperātīvus praesēns
cōnfinge
vōs cōnfingite
Imperātīvus futūrum
cōnfingitō
is / ea / id cōnfingitō
vōs cōnfingitōte
eī / eae / ea cōnfinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
cōnfingere
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfictūrum esse
Participium praesēns
cōnfingēns
Participium futūrum
cōnfictūrus
Gerundium (genitīvus)
cōnfingendī
Gerundium (datīvus)
cōnfingendō
Gerundium (accūsātīvus)
cōnfingendum
Gerundium (ablātīvus)
cōnfingendō
Supīnum (accūsātīvus)
cōnfictum
Supīnum (ablātīvus)
cōnfictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfingor
cōnfingeris
is / ea / id cōnfingitur
nōs cōnfingimur
vōs cōnfingiminī
eī / eae / ea cōnfinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfingēbar
cōnfingēbāris
is / ea / id cōnfingēbātur
nōs cōnfingēbāmur
vōs cōnfingēbāminī
eī / eae / ea cōnfingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnfingar
cōnfingēris
is / ea / id cōnfingētur
nōs cōnfingēmur
vōs cōnfingēminī
eī / eae / ea cōnfingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfingar
cōnfingāris
is / ea / id cōnfingātur
nōs cōnfingāmur
vōs cōnfingāminī
eī / eae / ea cōnfingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfingerer
cōnfingerēris
is / ea / id cōnfingerētur
nōs cōnfingerēmur
vōs cōnfingerēminī
eī / eae / ea cōnfingerentur
Imperātīvus praesēns
cōnfingere
vōs cōnfingiminī
Imperātīvus futūrum
cōnfingitor
is / ea / id cōnfingitor
eī / eae / ea cōnfinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
cōnfingī
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfictum īrī
Participium perfectum
cōnfictus
Participium futūrum
cōnfingendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary