HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← confingo — definition

Conjugation of confingo

Regular CEFR B2
[kõːˈfɪŋ.ɡoː]

to invent, devise, feign, pretend Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfingō
tū cōnfingis
is / ea / id cōnfingit
nōs cōnfingimus
vōs cōnfingitis
eī / eae / ea cōnfingunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfingēbam
tū cōnfingēbās
is / ea / id cōnfingēbat
nōs cōnfingēbāmus
vōs cōnfingēbātis
eī / eae / ea cōnfingēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnfingam
tū cōnfingēs
is / ea / id cōnfinget
nōs cōnfingēmus
vōs cōnfingētis
eī / eae / ea cōnfingent
Indicātīvus perfectum
ego cōnfīnxī
tū cōnfīnxistī
is / ea / id cōnfīnxit
nōs cōnfīnximus
vōs cōnfīnxistis
eī / eae / ea cōnfīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfīnxeram
tū cōnfīnxerās
is / ea / id cōnfīnxerat
nōs cōnfīnxerāmus
vōs cōnfīnxerātis
eī / eae / ea cōnfīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfīnxerō
tū cōnfīnxeris
is / ea / id cōnfīnxerit
nōs cōnfīnxerimus
vōs cōnfīnxeritis
eī / eae / ea cōnfīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfingam
tū cōnfingās
is / ea / id cōnfingat
nōs cōnfingāmus
vōs cōnfingātis
eī / eae / ea cōnfingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfingerem
tū cōnfingerēs
is / ea / id cōnfingeret
nōs cōnfingerēmus
vōs cōnfingerētis
eī / eae / ea cōnfingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfīnxerim
tū cōnfīnxerīs
is / ea / id cōnfīnxerit
nōs cōnfīnxerīmus
vōs cōnfīnxerītis
eī / eae / ea cōnfīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfīnxissem
tū cōnfīnxissēs
is / ea / id cōnfīnxisset
nōs cōnfīnxissēmus
vōs cōnfīnxissētis
eī / eae / ea cōnfīnxissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnfinge
vōs cōnfingite
Imperātīvus futūrum
tū cōnfingitō
is / ea / id cōnfingitō
vōs cōnfingitōte
eī / eae / ea cōnfinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfingere
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfictūrum esse
Participium praesēns
— cōnfingēns
Participium futūrum
— cōnfictūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnfingendī
Gerundium (datīvus)
— cōnfingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnfingendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnfingendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnfictum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnfictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfingor
tū cōnfingeris
is / ea / id cōnfingitur
nōs cōnfingimur
vōs cōnfingiminī
eī / eae / ea cōnfinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfingēbar
tū cōnfingēbāris
is / ea / id cōnfingēbātur
nōs cōnfingēbāmur
vōs cōnfingēbāminī
eī / eae / ea cōnfingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnfingar
tū cōnfingēris
is / ea / id cōnfingētur
nōs cōnfingēmur
vōs cōnfingēminī
eī / eae / ea cōnfingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfingar
tū cōnfingāris
is / ea / id cōnfingātur
nōs cōnfingāmur
vōs cōnfingāminī
eī / eae / ea cōnfingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfingerer
tū cōnfingerēris
is / ea / id cōnfingerētur
nōs cōnfingerēmur
vōs cōnfingerēminī
eī / eae / ea cōnfingerentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnfingere
vōs cōnfingiminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnfingitor
is / ea / id cōnfingitor
eī / eae / ea cōnfinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfingī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfictum īrī
Participium perfectum
— cōnfictus
Participium futūrum
— cōnfingendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary