HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← conflicto — definition

Conjugation of conflicto

Regular CEFR B2
[kõːˈfliːk.toː]

to assail, harass, distress or torment Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnflīctō
tū cōnflīctās
is / ea / id cōnflīctat
nōs cōnflīctāmus
vōs cōnflīctātis
eī / eae / ea cōnflīctant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnflīctābam
tū cōnflīctābās
is / ea / id cōnflīctābat
nōs cōnflīctābāmus
vōs cōnflīctābātis
eī / eae / ea cōnflīctābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnflīctābō
tū cōnflīctābis
is / ea / id cōnflīctābit
nōs cōnflīctābimus
vōs cōnflīctābitis
eī / eae / ea cōnflīctābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnflīctāvī
tū cōnflīctāvistī
is / ea / id cōnflīctāvit
nōs cōnflīctāvimus
vōs cōnflīctāvistis
eī / eae / ea cōnflīctāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnflīctāveram
tū cōnflīctāverās
is / ea / id cōnflīctāverat
nōs cōnflīctāverāmus
vōs cōnflīctāverātis
eī / eae / ea cōnflīctāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnflīctāverō
tū cōnflīctāveris
is / ea / id cōnflīctāverit
nōs cōnflīctāverimus
vōs cōnflīctāveritis
eī / eae / ea cōnflīctāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnflīctem
tū cōnflīctēs
is / ea / id cōnflīctet
nōs cōnflīctēmus
vōs cōnflīctētis
eī / eae / ea cōnflīctent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnflīctārem
tū cōnflīctārēs
is / ea / id cōnflīctāret
nōs cōnflīctārēmus
vōs cōnflīctārētis
eī / eae / ea cōnflīctārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnflīctāverim
tū cōnflīctāverīs
is / ea / id cōnflīctāverit
nōs cōnflīctāverīmus
vōs cōnflīctāverītis
eī / eae / ea cōnflīctāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnflīctāvissem
tū cōnflīctāvissēs
is / ea / id cōnflīctāvisset
nōs cōnflīctāvissēmus
vōs cōnflīctāvissētis
eī / eae / ea cōnflīctāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnflīctā
vōs cōnflīctāte
Imperātīvus futūrum
tū cōnflīctātō
is / ea / id cōnflīctātō
vōs cōnflīctātōte
eī / eae / ea cōnflīctantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnflīctāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnflīctāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnflīctātūrum esse
Participium praesēns
— cōnflīctāns
Participium futūrum
— cōnflīctātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnflīctandī
Gerundium (datīvus)
— cōnflīctandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnflīctandum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnflīctandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnflīctātum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnflīctātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnflīctor
tū cōnflīctāris
is / ea / id cōnflīctātur
nōs cōnflīctāmur
vōs cōnflīctāminī
eī / eae / ea cōnflīctantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnflīctābar
tū cōnflīctābāris
is / ea / id cōnflīctābātur
nōs cōnflīctābāmur
vōs cōnflīctābāminī
eī / eae / ea cōnflīctābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnflīctābor
tū cōnflīctāberis
is / ea / id cōnflīctābitur
nōs cōnflīctābimur
vōs cōnflīctābiminī
eī / eae / ea cōnflīctābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnflīcter
tū cōnflīctēris
is / ea / id cōnflīctētur
nōs cōnflīctēmur
vōs cōnflīctēminī
eī / eae / ea cōnflīctentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnflīctārer
tū cōnflīctārēris
is / ea / id cōnflīctārētur
nōs cōnflīctārēmur
vōs cōnflīctārēminī
eī / eae / ea cōnflīctārentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnflīctāre
vōs cōnflīctāminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnflīctātor
is / ea / id cōnflīctātor
eī / eae / ea cōnflīctantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnflīctārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnflīctātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnflīctātum īrī
Participium perfectum
— cōnflīctātus
Participium futūrum
— cōnflīctandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary