HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← confirmo — definition

Conjugation of confirmo

Regular CEFR B2
[kõːˈfɪr.moː]

to demonstrate, corroborate, support, prove or confirm the truth of something; assert, affirm Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfirmō
tū cōnfirmās
is / ea / id cōnfirmat
nōs cōnfirmāmus
vōs cōnfirmātis
eī / eae / ea cōnfirmant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfirmābam
tū cōnfirmābās
is / ea / id cōnfirmābat
nōs cōnfirmābāmus
vōs cōnfirmābātis
eī / eae / ea cōnfirmābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnfirmābō
tū cōnfirmābis
is / ea / id cōnfirmābit
nōs cōnfirmābimus
vōs cōnfirmābitis
eī / eae / ea cōnfirmābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnfirmāvī
tū cōnfirmāvistī
is / ea / id cōnfirmāvit
nōs cōnfirmāvimus
vōs cōnfirmāvistis
eī / eae / ea cōnfirmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfirmāveram
tū cōnfirmāverās
is / ea / id cōnfirmāverat
nōs cōnfirmāverāmus
vōs cōnfirmāverātis
eī / eae / ea cōnfirmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfirmāverō
tū cōnfirmāveris
is / ea / id cōnfirmāverit
nōs cōnfirmāverimus
vōs cōnfirmāveritis
eī / eae / ea cōnfirmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfirmem
tū cōnfirmēs
is / ea / id cōnfirmet
nōs cōnfirmēmus
vōs cōnfirmētis
eī / eae / ea cōnfirment
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfirmārem
tū cōnfirmārēs
is / ea / id cōnfirmāret
nōs cōnfirmārēmus
vōs cōnfirmārētis
eī / eae / ea cōnfirmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfirmāverim
tū cōnfirmāverīs
is / ea / id cōnfirmāverit
nōs cōnfirmāverīmus
vōs cōnfirmāverītis
eī / eae / ea cōnfirmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfirmāvissem
tū cōnfirmāvissēs
is / ea / id cōnfirmāvisset
nōs cōnfirmāvissēmus
vōs cōnfirmāvissētis
eī / eae / ea cōnfirmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnfirmā
vōs cōnfirmāte
Imperātīvus futūrum
tū cōnfirmātō
is / ea / id cōnfirmātō
vōs cōnfirmātōte
eī / eae / ea cōnfirmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfirmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfirmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfirmātūrum esse
Participium praesēns
— cōnfirmāns
Participium futūrum
— cōnfirmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnfirmandī
Gerundium (datīvus)
— cōnfirmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnfirmandum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnfirmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnfirmātum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnfirmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfirmor
tū cōnfirmāris
is / ea / id cōnfirmātur
nōs cōnfirmāmur
vōs cōnfirmāminī
eī / eae / ea cōnfirmantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfirmābar
tū cōnfirmābāris
is / ea / id cōnfirmābātur
nōs cōnfirmābāmur
vōs cōnfirmābāminī
eī / eae / ea cōnfirmābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnfirmābor
tū cōnfirmāberis
is / ea / id cōnfirmābitur
nōs cōnfirmābimur
vōs cōnfirmābiminī
eī / eae / ea cōnfirmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfirmer
tū cōnfirmēris
is / ea / id cōnfirmētur
nōs cōnfirmēmur
vōs cōnfirmēminī
eī / eae / ea cōnfirmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfirmārer
tū cōnfirmārēris
is / ea / id cōnfirmārētur
nōs cōnfirmārēmur
vōs cōnfirmārēminī
eī / eae / ea cōnfirmārentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnfirmāre
vōs cōnfirmāminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnfirmātor
is / ea / id cōnfirmātor
eī / eae / ea cōnfirmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnfirmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnfirmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnfirmātum īrī
Participium perfectum
— cōnfirmātus
Participium futūrum
— cōnfirmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary