HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← confirmo — definición

Conjugation of confirmo

Regular CEFR B2
/[kõːˈfɪr.moː]/

to demonstrate, corroborate, support, prove or confirm the truth of something; assert, affirm Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfirmō
cōnfirmās
is / ea / id cōnfirmat
nōs cōnfirmāmus
vōs cōnfirmātis
eī / eae / ea cōnfirmant
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfirmābam
cōnfirmābās
is / ea / id cōnfirmābat
nōs cōnfirmābāmus
vōs cōnfirmābātis
eī / eae / ea cōnfirmābant
Indicātīvus futūrum
ego cōnfirmābō
cōnfirmābis
is / ea / id cōnfirmābit
nōs cōnfirmābimus
vōs cōnfirmābitis
eī / eae / ea cōnfirmābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōnfirmāvī
cōnfirmāvistī
is / ea / id cōnfirmāvit
nōs cōnfirmāvimus
vōs cōnfirmāvistis
eī / eae / ea cōnfirmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnfirmāveram
cōnfirmāverās
is / ea / id cōnfirmāverat
nōs cōnfirmāverāmus
vōs cōnfirmāverātis
eī / eae / ea cōnfirmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnfirmāverō
cōnfirmāveris
is / ea / id cōnfirmāverit
nōs cōnfirmāverimus
vōs cōnfirmāveritis
eī / eae / ea cōnfirmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfirmem
cōnfirmēs
is / ea / id cōnfirmet
nōs cōnfirmēmus
vōs cōnfirmētis
eī / eae / ea cōnfirment
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfirmārem
cōnfirmārēs
is / ea / id cōnfirmāret
nōs cōnfirmārēmus
vōs cōnfirmārētis
eī / eae / ea cōnfirmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnfirmāverim
cōnfirmāverīs
is / ea / id cōnfirmāverit
nōs cōnfirmāverīmus
vōs cōnfirmāverītis
eī / eae / ea cōnfirmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnfirmāvissem
cōnfirmāvissēs
is / ea / id cōnfirmāvisset
nōs cōnfirmāvissēmus
vōs cōnfirmāvissētis
eī / eae / ea cōnfirmāvissent
Imperātīvus praesēns
cōnfirmā
vōs cōnfirmāte
Imperātīvus futūrum
cōnfirmātō
is / ea / id cōnfirmātō
vōs cōnfirmātōte
eī / eae / ea cōnfirmantō
Īnfīnītīvus praesēns
cōnfirmāre
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfirmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfirmātūrum esse
Participium praesēns
cōnfirmāns
Participium futūrum
cōnfirmātūrus
Gerundium (genitīvus)
cōnfirmandī
Gerundium (datīvus)
cōnfirmandō
Gerundium (accūsātīvus)
cōnfirmandum
Gerundium (ablātīvus)
cōnfirmandō
Supīnum (accūsātīvus)
cōnfirmātum
Supīnum (ablātīvus)
cōnfirmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnfirmor
cōnfirmāris
is / ea / id cōnfirmātur
nōs cōnfirmāmur
vōs cōnfirmāminī
eī / eae / ea cōnfirmantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnfirmābar
cōnfirmābāris
is / ea / id cōnfirmābātur
nōs cōnfirmābāmur
vōs cōnfirmābāminī
eī / eae / ea cōnfirmābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnfirmābor
cōnfirmāberis
is / ea / id cōnfirmābitur
nōs cōnfirmābimur
vōs cōnfirmābiminī
eī / eae / ea cōnfirmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnfirmer
cōnfirmēris
is / ea / id cōnfirmētur
nōs cōnfirmēmur
vōs cōnfirmēminī
eī / eae / ea cōnfirmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnfirmārer
cōnfirmārēris
is / ea / id cōnfirmārētur
nōs cōnfirmārēmur
vōs cōnfirmārēminī
eī / eae / ea cōnfirmārentur
Imperātīvus praesēns
cōnfirmāre
vōs cōnfirmāminī
Imperātīvus futūrum
cōnfirmātor
is / ea / id cōnfirmātor
eī / eae / ea cōnfirmantor
Īnfīnītīvus praesēns
cōnfirmārī
Īnfīnītīvus perfectum
cōnfirmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cōnfirmātum īrī
Participium perfectum
cōnfirmātus
Participium futūrum
cōnfirmandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary