Conjugation of concurro
/[kɔŋˈkʊr.roː]/to meet, clash, dash together, strike one another Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concurrō |
| tū | concurris |
| is / ea / id | concurrit |
| nōs | concurrimus |
| vōs | concurritis |
| eī / eae / ea | concurrunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concurrēbam |
| tū | concurrēbās |
| is / ea / id | concurrēbat |
| nōs | concurrēbāmus |
| vōs | concurrēbātis |
| eī / eae / ea | concurrēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | concurram |
| tū | concurrēs |
| is / ea / id | concurret |
| nōs | concurrēmus |
| vōs | concurrētis |
| eī / eae / ea | concurrent |
Indicātīvus perfectum
| ego | concurrī |
| tū | concurristī |
| is / ea / id | concurrit |
| nōs | concurrimus |
| vōs | concurristis |
| eī / eae / ea | concurrērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | concurreram |
| tū | concurrerās |
| is / ea / id | concurrerat |
| nōs | concurrerāmus |
| vōs | concurrerātis |
| eī / eae / ea | concurrerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | concurrerō |
| tū | concurreris |
| is / ea / id | concurrerit |
| nōs | concurrerimus |
| vōs | concurreritis |
| eī / eae / ea | concurrerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concurram |
| tū | concurrās |
| is / ea / id | concurrat |
| nōs | concurrāmus |
| vōs | concurrātis |
| eī / eae / ea | concurrant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concurrerem |
| tū | concurrerēs |
| is / ea / id | concurreret |
| nōs | concurrerēmus |
| vōs | concurrerētis |
| eī / eae / ea | concurrerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | concurrerim |
| tū | concurrerīs |
| is / ea / id | concurrerit |
| nōs | concurrerīmus |
| vōs | concurrerītis |
| eī / eae / ea | concurrerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | concurrissem |
| tū | concurrissēs |
| is / ea / id | concurrisset |
| nōs | concurrissēmus |
| vōs | concurrissētis |
| eī / eae / ea | concurrissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | concurre |
| vōs | concurrite |
Imperātīvus futūrum
| tū | concurritō |
| is / ea / id | concurritō |
| vōs | concurritōte |
| eī / eae / ea | concurruntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concurrere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concurrisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concursūrum esse |
Participium praesēns
| — | concurrēns |
Participium futūrum
| — | concursūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | concurrendī |
Gerundium (datīvus)
| — | concurrendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | concurrendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | concurrendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | concursum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | concursū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concurror |
| tū | concurreris |
| is / ea / id | concurritur |
| nōs | concurrimur |
| vōs | concurriminī |
| eī / eae / ea | concurruntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concurrēbar |
| tū | concurrēbāris |
| is / ea / id | concurrēbātur |
| nōs | concurrēbāmur |
| vōs | concurrēbāminī |
| eī / eae / ea | concurrēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | concurrar |
| tū | concurrēris |
| is / ea / id | concurrētur |
| nōs | concurrēmur |
| vōs | concurrēminī |
| eī / eae / ea | concurrentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concurrar |
| tū | concurrāris |
| is / ea / id | concurrātur |
| nōs | concurrāmur |
| vōs | concurrāminī |
| eī / eae / ea | concurrantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concurrerer |
| tū | concurrerēris |
| is / ea / id | concurrerētur |
| nōs | concurrerēmur |
| vōs | concurrerēminī |
| eī / eae / ea | concurrerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | concurrere |
| vōs | concurriminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | concurritor |
| is / ea / id | concurritor |
| eī / eae / ea | concurruntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concurrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concursum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concursum īrī |
Participium perfectum
| — | concursus |
Participium futūrum
| — | concurrendus |