Conjugation of condemno
/[kɔnˈdɛm.noː]/to condemn, convict, sentence. (+ genitive or + ablative of the crime, + ad + accusative of the punishment) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condemnō |
| tū | condemnās |
| is / ea / id | condemnat |
| nōs | condemnāmus |
| vōs | condemnātis |
| eī / eae / ea | condemnant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condemnābam |
| tū | condemnābās |
| is / ea / id | condemnābat |
| nōs | condemnābāmus |
| vōs | condemnābātis |
| eī / eae / ea | condemnābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | condemnābō |
| tū | condemnābis |
| is / ea / id | condemnābit |
| nōs | condemnābimus |
| vōs | condemnābitis |
| eī / eae / ea | condemnābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | condemnāvī |
| tū | condemnāvistī |
| is / ea / id | condemnāvit |
| nōs | condemnāvimus |
| vōs | condemnāvistis |
| eī / eae / ea | condemnāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | condemnāveram |
| tū | condemnāverās |
| is / ea / id | condemnāverat |
| nōs | condemnāverāmus |
| vōs | condemnāverātis |
| eī / eae / ea | condemnāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | condemnāverō |
| tū | condemnāveris |
| is / ea / id | condemnāverit |
| nōs | condemnāverimus |
| vōs | condemnāveritis |
| eī / eae / ea | condemnāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condemnem |
| tū | condemnēs |
| is / ea / id | condemnet |
| nōs | condemnēmus |
| vōs | condemnētis |
| eī / eae / ea | condemnent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condemnārem |
| tū | condemnārēs |
| is / ea / id | condemnāret |
| nōs | condemnārēmus |
| vōs | condemnārētis |
| eī / eae / ea | condemnārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | condemnāverim |
| tū | condemnāverīs |
| is / ea / id | condemnāverit |
| nōs | condemnāverīmus |
| vōs | condemnāverītis |
| eī / eae / ea | condemnāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | condemnāvissem |
| tū | condemnāvissēs |
| is / ea / id | condemnāvisset |
| nōs | condemnāvissēmus |
| vōs | condemnāvissētis |
| eī / eae / ea | condemnāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | condemnā |
| vōs | condemnāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | condemnātō |
| is / ea / id | condemnātō |
| vōs | condemnātōte |
| eī / eae / ea | condemnantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condemnāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | condemnāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | condemnātūrum esse |
Participium praesēns
| — | condemnāns |
Participium futūrum
| — | condemnātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | condemnandī |
Gerundium (datīvus)
| — | condemnandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | condemnandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | condemnandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | condemnātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | condemnātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condemnor |
| tū | condemnāris |
| is / ea / id | condemnātur |
| nōs | condemnāmur |
| vōs | condemnāminī |
| eī / eae / ea | condemnantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condemnābar |
| tū | condemnābāris |
| is / ea / id | condemnābātur |
| nōs | condemnābāmur |
| vōs | condemnābāminī |
| eī / eae / ea | condemnābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | condemnābor |
| tū | condemnāberis |
| is / ea / id | condemnābitur |
| nōs | condemnābimur |
| vōs | condemnābiminī |
| eī / eae / ea | condemnābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condemner |
| tū | condemnēris |
| is / ea / id | condemnētur |
| nōs | condemnēmur |
| vōs | condemnēminī |
| eī / eae / ea | condemnentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condemnārer |
| tū | condemnārēris |
| is / ea / id | condemnārētur |
| nōs | condemnārēmur |
| vōs | condemnārēminī |
| eī / eae / ea | condemnārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | condemnāre |
| vōs | condemnāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | condemnātor |
| is / ea / id | condemnātor |
| eī / eae / ea | condemnantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condemnārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | condemnātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | condemnātum īrī |
Participium perfectum
| — | condemnātus |
Participium futūrum
| — | condemnandus |