Conjugation of condecet
/[ˈkɔn.dɛ.kɛt]/to be proper or fitting; to behoove; to become Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | condecet |
| eī / eae / ea | condecent |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | condecēbat |
| eī / eae / ea | condecēbant |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | condecēbit |
| eī / eae / ea | condecēbunt |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | condecuit |
| eī / eae / ea | condecuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | condecuerat |
| eī / eae / ea | condecuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | condecuerit |
| eī / eae / ea | condecuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | condeceat |
| eī / eae / ea | condeceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | condecēret |
| eī / eae / ea | condecērent |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | condecuerit |
| eī / eae / ea | condecuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | condecuisset |
| eī / eae / ea | condecuissent |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | condecētō |
| eī / eae / ea | condecentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condecēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | condecuisse |
Participium praesēns
| — | condecēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | condecendī |
Gerundium (datīvus)
| — | condecendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | condecendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | condecendō |