Conjugation of condecerno
[kɔn.deːˈkɛr.noː]to decide, settle or determine together Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condēcernō |
| tū | condēcernis |
| is / ea / id | condēcernit |
| nōs | condēcernimus |
| vōs | condēcernitis |
| eī / eae / ea | condēcernunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condēcernēbam |
| tū | condēcernēbās |
| is / ea / id | condēcernēbat |
| nōs | condēcernēbāmus |
| vōs | condēcernēbātis |
| eī / eae / ea | condēcernēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | condēcernam |
| tū | condēcernēs |
| is / ea / id | condēcernet |
| nōs | condēcernēmus |
| vōs | condēcernētis |
| eī / eae / ea | condēcernent |
Indicātīvus perfectum
| ego | condēcrēvī |
| tū | condēcrēvistī |
| is / ea / id | condēcrēvit |
| nōs | condēcrēvimus |
| vōs | condēcrēvistis |
| eī / eae / ea | condēcrēvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | condēcrēveram |
| tū | condēcrēverās |
| is / ea / id | condēcrēverat |
| nōs | condēcrēverāmus |
| vōs | condēcrēverātis |
| eī / eae / ea | condēcrēverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | condēcrēverō |
| tū | condēcrēveris |
| is / ea / id | condēcrēverit |
| nōs | condēcrēverimus |
| vōs | condēcrēveritis |
| eī / eae / ea | condēcrēverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condēcernam |
| tū | condēcernās |
| is / ea / id | condēcernat |
| nōs | condēcernāmus |
| vōs | condēcernātis |
| eī / eae / ea | condēcernant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condēcernerem |
| tū | condēcernerēs |
| is / ea / id | condēcerneret |
| nōs | condēcernerēmus |
| vōs | condēcernerētis |
| eī / eae / ea | condēcernerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | condēcrēverim |
| tū | condēcrēverīs |
| is / ea / id | condēcrēverit |
| nōs | condēcrēverīmus |
| vōs | condēcrēverītis |
| eī / eae / ea | condēcrēverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | condēcrēvissem |
| tū | condēcrēvissēs |
| is / ea / id | condēcrēvisset |
| nōs | condēcrēvissēmus |
| vōs | condēcrēvissētis |
| eī / eae / ea | condēcrēvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | condēcerne |
| vōs | condēcernite |
Imperātīvus futūrum
| tū | condēcernitō |
| is / ea / id | condēcernitō |
| vōs | condēcernitōte |
| eī / eae / ea | condēcernuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condēcernere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | condēcrēvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | condēcrētūrum esse |
Participium praesēns
| — | condēcernēns |
Participium futūrum
| — | condēcrētūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | condēcernendī |
Gerundium (datīvus)
| — | condēcernendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | condēcernendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | condēcernendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | condēcrētum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | condēcrētū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | condēcernor |
| tū | condēcerneris |
| is / ea / id | condēcernitur |
| nōs | condēcernimur |
| vōs | condēcerniminī |
| eī / eae / ea | condēcernuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | condēcernēbar |
| tū | condēcernēbāris |
| is / ea / id | condēcernēbātur |
| nōs | condēcernēbāmur |
| vōs | condēcernēbāminī |
| eī / eae / ea | condēcernēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | condēcernar |
| tū | condēcernēris |
| is / ea / id | condēcernētur |
| nōs | condēcernēmur |
| vōs | condēcernēminī |
| eī / eae / ea | condēcernentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | condēcernar |
| tū | condēcernāris |
| is / ea / id | condēcernātur |
| nōs | condēcernāmur |
| vōs | condēcernāminī |
| eī / eae / ea | condēcernantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | condēcernerer |
| tū | condēcernerēris |
| is / ea / id | condēcernerētur |
| nōs | condēcernerēmur |
| vōs | condēcernerēminī |
| eī / eae / ea | condēcernerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | condēcernere |
| vōs | condēcerniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | condēcernitor |
| is / ea / id | condēcernitor |
| eī / eae / ea | condēcernuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | condēcernī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | condēcrētum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | condēcrētum īrī |
Participium perfectum
| — | condēcrētus |
Participium futūrum
| — | condēcernendus |