Conjugation of concumbo
/[kɔŋˈkʊm.boː]/to lie with (for sexual intercourse), share the bed of, sleep with Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concumbō |
| tū | concumbis |
| is / ea / id | concumbit |
| nōs | concumbimus |
| vōs | concumbitis |
| eī / eae / ea | concumbunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concumbēbam |
| tū | concumbēbās |
| is / ea / id | concumbēbat |
| nōs | concumbēbāmus |
| vōs | concumbēbātis |
| eī / eae / ea | concumbēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | concumbam |
| tū | concumbēs |
| is / ea / id | concumbet |
| nōs | concumbēmus |
| vōs | concumbētis |
| eī / eae / ea | concumbent |
Indicātīvus perfectum
| ego | concubuī |
| tū | concubuistī |
| is / ea / id | concubuit |
| nōs | concubuimus |
| vōs | concubuistis |
| eī / eae / ea | concubuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | concubueram |
| tū | concubuerās |
| is / ea / id | concubuerat |
| nōs | concubuerāmus |
| vōs | concubuerātis |
| eī / eae / ea | concubuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | concubuerō |
| tū | concubueris |
| is / ea / id | concubuerit |
| nōs | concubuerimus |
| vōs | concubueritis |
| eī / eae / ea | concubuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concumbam |
| tū | concumbās |
| is / ea / id | concumbat |
| nōs | concumbāmus |
| vōs | concumbātis |
| eī / eae / ea | concumbant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concumberem |
| tū | concumberēs |
| is / ea / id | concumberet |
| nōs | concumberēmus |
| vōs | concumberētis |
| eī / eae / ea | concumberent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | concubuerim |
| tū | concubuerīs |
| is / ea / id | concubuerit |
| nōs | concubuerīmus |
| vōs | concubuerītis |
| eī / eae / ea | concubuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | concubuissem |
| tū | concubuissēs |
| is / ea / id | concubuisset |
| nōs | concubuissēmus |
| vōs | concubuissētis |
| eī / eae / ea | concubuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | concumbe |
| vōs | concumbite |
Imperātīvus futūrum
| tū | concumbitō |
| is / ea / id | concumbitō |
| vōs | concumbitōte |
| eī / eae / ea | concumbuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concumbere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concubuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concubitūrum esse |
Participium praesēns
| — | concumbēns |
Participium futūrum
| — | concubitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | concumbendī |
Gerundium (datīvus)
| — | concumbendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | concumbendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | concumbendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | concubitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | concubitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | concumbitur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | concumbēbātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | concumbētur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | concumbātur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | concumberētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | concumbitor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concumbī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concubitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concubitum īrī |
Participium perfectum
| — | concubitum |
Participium futūrum
| — | concumbendum |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | concubitum est |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | concubitum erat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | concubitum erit |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | concubitum sit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | concubitum esset |