Conjugation of concallesco
/[kɔŋ.kalˈleːs.koː]/to become callous, become insensitive Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concallēscō |
| tū | concallēscis |
| is / ea / id | concallēscit |
| nōs | concallēscimus |
| vōs | concallēscitis |
| eī / eae / ea | concallēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concallēscēbam |
| tū | concallēscēbās |
| is / ea / id | concallēscēbat |
| nōs | concallēscēbāmus |
| vōs | concallēscēbātis |
| eī / eae / ea | concallēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | concallēscam |
| tū | concallēscēs |
| is / ea / id | concallēscet |
| nōs | concallēscēmus |
| vōs | concallēscētis |
| eī / eae / ea | concallēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | concalluī |
| tū | concalluistī |
| is / ea / id | concalluit |
| nōs | concalluimus |
| vōs | concalluistis |
| eī / eae / ea | concalluērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | concallueram |
| tū | concalluerās |
| is / ea / id | concalluerat |
| nōs | concalluerāmus |
| vōs | concalluerātis |
| eī / eae / ea | concalluerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | concalluerō |
| tū | concallueris |
| is / ea / id | concalluerit |
| nōs | concalluerimus |
| vōs | concallueritis |
| eī / eae / ea | concalluerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concallēscam |
| tū | concallēscās |
| is / ea / id | concallēscat |
| nōs | concallēscāmus |
| vōs | concallēscātis |
| eī / eae / ea | concallēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concallēscerem |
| tū | concallēscerēs |
| is / ea / id | concallēsceret |
| nōs | concallēscerēmus |
| vōs | concallēscerētis |
| eī / eae / ea | concallēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | concalluerim |
| tū | concalluerīs |
| is / ea / id | concalluerit |
| nōs | concalluerīmus |
| vōs | concalluerītis |
| eī / eae / ea | concalluerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | concalluissem |
| tū | concalluissēs |
| is / ea / id | concalluisset |
| nōs | concalluissēmus |
| vōs | concalluissētis |
| eī / eae / ea | concalluissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | concallēsce |
| vōs | concallēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | concallēscitō |
| is / ea / id | concallēscitō |
| vōs | concallēscitōte |
| eī / eae / ea | concallēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concallēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concalluisse |
Participium praesēns
| — | concallēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | concallēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | concallēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | concallēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | concallēscendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concallēscor |
| tū | concallēsceris |
| is / ea / id | concallēscitur |
| nōs | concallēscimur |
| vōs | concallēsciminī |
| eī / eae / ea | concallēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concallēscēbar |
| tū | concallēscēbāris |
| is / ea / id | concallēscēbātur |
| nōs | concallēscēbāmur |
| vōs | concallēscēbāminī |
| eī / eae / ea | concallēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | concallēscar |
| tū | concallēscēris |
| is / ea / id | concallēscētur |
| nōs | concallēscēmur |
| vōs | concallēscēminī |
| eī / eae / ea | concallēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concallēscar |
| tū | concallēscāris |
| is / ea / id | concallēscātur |
| nōs | concallēscāmur |
| vōs | concallēscāminī |
| eī / eae / ea | concallēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concallēscerer |
| tū | concallēscerēris |
| is / ea / id | concallēscerētur |
| nōs | concallēscerēmur |
| vōs | concallēscerēminī |
| eī / eae / ea | concallēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | concallēscere |
| vōs | concallēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | concallēscitor |
| is / ea / id | concallēscitor |
| eī / eae / ea | concallēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concallēscī |
Participium futūrum
| — | concallēscendus |