HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concallesco — definition

Conjugation of concallesco

Regular CEFR C1
[kɔŋ.kalˈleːs.koː]

to become callous, become insensitive Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concallēscō
tū concallēscis
is / ea / id concallēscit
nōs concallēscimus
vōs concallēscitis
eī / eae / ea concallēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego concallēscēbam
tū concallēscēbās
is / ea / id concallēscēbat
nōs concallēscēbāmus
vōs concallēscēbātis
eī / eae / ea concallēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego concallēscam
tū concallēscēs
is / ea / id concallēscet
nōs concallēscēmus
vōs concallēscētis
eī / eae / ea concallēscent
Indicātīvus perfectum
ego concalluī
tū concalluistī
is / ea / id concalluit
nōs concalluimus
vōs concalluistis
eī / eae / ea concalluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concallueram
tū concalluerās
is / ea / id concalluerat
nōs concalluerāmus
vōs concalluerātis
eī / eae / ea concalluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concalluerō
tū concallueris
is / ea / id concalluerit
nōs concalluerimus
vōs concallueritis
eī / eae / ea concalluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego concallēscam
tū concallēscās
is / ea / id concallēscat
nōs concallēscāmus
vōs concallēscātis
eī / eae / ea concallēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego concallēscerem
tū concallēscerēs
is / ea / id concallēsceret
nōs concallēscerēmus
vōs concallēscerētis
eī / eae / ea concallēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego concalluerim
tū concalluerīs
is / ea / id concalluerit
nōs concalluerīmus
vōs concalluerītis
eī / eae / ea concalluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concalluissem
tū concalluissēs
is / ea / id concalluisset
nōs concalluissēmus
vōs concalluissētis
eī / eae / ea concalluissent
Imperātīvus praesēns
tū concallēsce
vōs concallēscite
Imperātīvus futūrum
tū concallēscitō
is / ea / id concallēscitō
vōs concallēscitōte
eī / eae / ea concallēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— concallēscere
Īnfīnītīvus perfectum
— concalluisse
Participium praesēns
— concallēscēns
Gerundium (genitīvus)
— concallēscendī
Gerundium (datīvus)
— concallēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— concallēscendum
Gerundium (ablātīvus)
— concallēscendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concallēscor
tū concallēsceris
is / ea / id concallēscitur
nōs concallēscimur
vōs concallēsciminī
eī / eae / ea concallēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego concallēscēbar
tū concallēscēbāris
is / ea / id concallēscēbātur
nōs concallēscēbāmur
vōs concallēscēbāminī
eī / eae / ea concallēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego concallēscar
tū concallēscēris
is / ea / id concallēscētur
nōs concallēscēmur
vōs concallēscēminī
eī / eae / ea concallēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego concallēscar
tū concallēscāris
is / ea / id concallēscātur
nōs concallēscāmur
vōs concallēscāminī
eī / eae / ea concallēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concallēscerer
tū concallēscerēris
is / ea / id concallēscerētur
nōs concallēscerēmur
vōs concallēscerēminī
eī / eae / ea concallēscerentur
Imperātīvus praesēns
tū concallēscere
vōs concallēsciminī
Imperātīvus futūrum
tū concallēscitor
is / ea / id concallēscitor
eī / eae / ea concallēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— concallēscī
Participium futūrum
— concallēscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary