HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concarno — definición

Conjugation of concarno

Regular CEFR B2
/[kɔŋˈkar.noː]/

to incarnate, unite with flesh Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concarnō
concarnās
is / ea / id concarnat
nōs concarnāmus
vōs concarnātis
eī / eae / ea concarnant
Indicātīvus imperfectum
ego concarnābam
concarnābās
is / ea / id concarnābat
nōs concarnābāmus
vōs concarnābātis
eī / eae / ea concarnābant
Indicātīvus futūrum
ego concarnābō
concarnābis
is / ea / id concarnābit
nōs concarnābimus
vōs concarnābitis
eī / eae / ea concarnābunt
Indicātīvus perfectum
ego concarnāvī
concarnāvistī
is / ea / id concarnāvit
nōs concarnāvimus
vōs concarnāvistis
eī / eae / ea concarnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concarnāveram
concarnāverās
is / ea / id concarnāverat
nōs concarnāverāmus
vōs concarnāverātis
eī / eae / ea concarnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concarnāverō
concarnāveris
is / ea / id concarnāverit
nōs concarnāverimus
vōs concarnāveritis
eī / eae / ea concarnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego concarnem
concarnēs
is / ea / id concarnet
nōs concarnēmus
vōs concarnētis
eī / eae / ea concarnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego concarnārem
concarnārēs
is / ea / id concarnāret
nōs concarnārēmus
vōs concarnārētis
eī / eae / ea concarnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego concarnāverim
concarnāverīs
is / ea / id concarnāverit
nōs concarnāverīmus
vōs concarnāverītis
eī / eae / ea concarnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concarnāvissem
concarnāvissēs
is / ea / id concarnāvisset
nōs concarnāvissēmus
vōs concarnāvissētis
eī / eae / ea concarnāvissent
Imperātīvus praesēns
concarnā
vōs concarnāte
Imperātīvus futūrum
concarnātō
is / ea / id concarnātō
vōs concarnātōte
eī / eae / ea concarnantō
Īnfīnītīvus praesēns
concarnāre
Īnfīnītīvus perfectum
concarnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
concarnātūrum esse
Participium praesēns
concarnāns
Participium futūrum
concarnātūrus
Gerundium (genitīvus)
concarnandī
Gerundium (datīvus)
concarnandō
Gerundium (accūsātīvus)
concarnandum
Gerundium (ablātīvus)
concarnandō
Supīnum (accūsātīvus)
concarnātum
Supīnum (ablātīvus)
concarnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concarnor
concarnāris
is / ea / id concarnātur
nōs concarnāmur
vōs concarnāminī
eī / eae / ea concarnantur
Indicātīvus imperfectum
ego concarnābar
concarnābāris
is / ea / id concarnābātur
nōs concarnābāmur
vōs concarnābāminī
eī / eae / ea concarnābantur
Indicātīvus futūrum
ego concarnābor
concarnāberis
is / ea / id concarnābitur
nōs concarnābimur
vōs concarnābiminī
eī / eae / ea concarnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego concarner
concarnēris
is / ea / id concarnētur
nōs concarnēmur
vōs concarnēminī
eī / eae / ea concarnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concarnārer
concarnārēris
is / ea / id concarnārētur
nōs concarnārēmur
vōs concarnārēminī
eī / eae / ea concarnārentur
Imperātīvus praesēns
concarnāre
vōs concarnāminī
Imperātīvus futūrum
concarnātor
is / ea / id concarnātor
eī / eae / ea concarnantor
Īnfīnītīvus praesēns
concarnārī
Īnfīnītīvus perfectum
concarnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
concarnātum īrī
Participium perfectum
concarnātus
Participium futūrum
concarnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary