HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← concarno — definition

Conjugation of concarno

Regular CEFR B2
[kɔŋˈkar.noː]

to incarnate, unite with flesh Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego concarnō
tū concarnās
is / ea / id concarnat
nōs concarnāmus
vōs concarnātis
eī / eae / ea concarnant
Indicātīvus imperfectum
ego concarnābam
tū concarnābās
is / ea / id concarnābat
nōs concarnābāmus
vōs concarnābātis
eī / eae / ea concarnābant
Indicātīvus futūrum
ego concarnābō
tū concarnābis
is / ea / id concarnābit
nōs concarnābimus
vōs concarnābitis
eī / eae / ea concarnābunt
Indicātīvus perfectum
ego concarnāvī
tū concarnāvistī
is / ea / id concarnāvit
nōs concarnāvimus
vōs concarnāvistis
eī / eae / ea concarnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego concarnāveram
tū concarnāverās
is / ea / id concarnāverat
nōs concarnāverāmus
vōs concarnāverātis
eī / eae / ea concarnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego concarnāverō
tū concarnāveris
is / ea / id concarnāverit
nōs concarnāverimus
vōs concarnāveritis
eī / eae / ea concarnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego concarnem
tū concarnēs
is / ea / id concarnet
nōs concarnēmus
vōs concarnētis
eī / eae / ea concarnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego concarnārem
tū concarnārēs
is / ea / id concarnāret
nōs concarnārēmus
vōs concarnārētis
eī / eae / ea concarnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego concarnāverim
tū concarnāverīs
is / ea / id concarnāverit
nōs concarnāverīmus
vōs concarnāverītis
eī / eae / ea concarnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego concarnāvissem
tū concarnāvissēs
is / ea / id concarnāvisset
nōs concarnāvissēmus
vōs concarnāvissētis
eī / eae / ea concarnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū concarnā
vōs concarnāte
Imperātīvus futūrum
tū concarnātō
is / ea / id concarnātō
vōs concarnātōte
eī / eae / ea concarnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— concarnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— concarnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— concarnātūrum esse
Participium praesēns
— concarnāns
Participium futūrum
— concarnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— concarnandī
Gerundium (datīvus)
— concarnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— concarnandum
Gerundium (ablātīvus)
— concarnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— concarnātum
Supīnum (ablātīvus)
— concarnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego concarnor
tū concarnāris
is / ea / id concarnātur
nōs concarnāmur
vōs concarnāminī
eī / eae / ea concarnantur
Indicātīvus imperfectum
ego concarnābar
tū concarnābāris
is / ea / id concarnābātur
nōs concarnābāmur
vōs concarnābāminī
eī / eae / ea concarnābantur
Indicātīvus futūrum
ego concarnābor
tū concarnāberis
is / ea / id concarnābitur
nōs concarnābimur
vōs concarnābiminī
eī / eae / ea concarnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego concarner
tū concarnēris
is / ea / id concarnētur
nōs concarnēmur
vōs concarnēminī
eī / eae / ea concarnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego concarnārer
tū concarnārēris
is / ea / id concarnārētur
nōs concarnārēmur
vōs concarnārēminī
eī / eae / ea concarnārentur
Imperātīvus praesēns
tū concarnāre
vōs concarnāminī
Imperātīvus futūrum
tū concarnātor
is / ea / id concarnātor
eī / eae / ea concarnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— concarnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— concarnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— concarnātum īrī
Participium perfectum
— concarnātus
Participium futūrum
— concarnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary