Conjugation of concedo
/[kɔŋˈkeː.doː]/to relinquish, concede, relent, subside, come to an end, terminate, give up, abandon Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concēdō |
| tū | concēdis |
| is / ea / id | concēdit |
| nōs | concēdimus |
| vōs | concēditis |
| eī / eae / ea | concēdunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concēdēbam |
| tū | concēdēbās |
| is / ea / id | concēdēbat |
| nōs | concēdēbāmus |
| vōs | concēdēbātis |
| eī / eae / ea | concēdēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | concēdam |
| tū | concēdēs |
| is / ea / id | concēdet |
| nōs | concēdēmus |
| vōs | concēdētis |
| eī / eae / ea | concēdent |
Indicātīvus perfectum
| ego | concessī |
| tū | concessistī |
| is / ea / id | concessit |
| nōs | concessimus |
| vōs | concessistis |
| eī / eae / ea | concessērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | concesseram |
| tū | concesserās |
| is / ea / id | concesserat |
| nōs | concesserāmus |
| vōs | concesserātis |
| eī / eae / ea | concesserant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | concesserō |
| tū | concesseris |
| is / ea / id | concesserit |
| nōs | concesserimus |
| vōs | concesseritis |
| eī / eae / ea | concesserint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concēdam |
| tū | concēdās |
| is / ea / id | concēdat |
| nōs | concēdāmus |
| vōs | concēdātis |
| eī / eae / ea | concēdant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concēderem |
| tū | concēderēs |
| is / ea / id | concēderet |
| nōs | concēderēmus |
| vōs | concēderētis |
| eī / eae / ea | concēderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | concesserim |
| tū | concesserīs |
| is / ea / id | concesserit |
| nōs | concesserīmus |
| vōs | concesserītis |
| eī / eae / ea | concesserint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | concessissem |
| tū | concessissēs |
| is / ea / id | concessisset |
| nōs | concessissēmus |
| vōs | concessissētis |
| eī / eae / ea | concessissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | concēde |
| vōs | concēdite |
Imperātīvus futūrum
| tū | concēditō |
| is / ea / id | concēditō |
| vōs | concēditōte |
| eī / eae / ea | concēduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concēdere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concessisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concessūrum esse |
Participium praesēns
| — | concēdēns |
Participium futūrum
| — | concessūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | concēdendī |
Gerundium (datīvus)
| — | concēdendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | concēdendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | concēdendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | concessum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | concessū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | concēdor |
| tū | concēderis |
| is / ea / id | concēditur |
| nōs | concēdimur |
| vōs | concēdiminī |
| eī / eae / ea | concēduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | concēdēbar |
| tū | concēdēbāris |
| is / ea / id | concēdēbātur |
| nōs | concēdēbāmur |
| vōs | concēdēbāminī |
| eī / eae / ea | concēdēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | concēdar |
| tū | concēdēris |
| is / ea / id | concēdētur |
| nōs | concēdēmur |
| vōs | concēdēminī |
| eī / eae / ea | concēdentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | concēdar |
| tū | concēdāris |
| is / ea / id | concēdātur |
| nōs | concēdāmur |
| vōs | concēdāminī |
| eī / eae / ea | concēdantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | concēderer |
| tū | concēderēris |
| is / ea / id | concēderētur |
| nōs | concēderēmur |
| vōs | concēderēminī |
| eī / eae / ea | concēderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | concēdere |
| vōs | concēdiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | concēditor |
| is / ea / id | concēditor |
| eī / eae / ea | concēduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | concēdī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | concessum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | concessum īrī |
Participium perfectum
| — | concessus |
Participium futūrum
| — | concēdendus |