Conjugation of certior fio
to be informed of, to be made aware of Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | certior fīō |
| tū | certior fīs |
| is / ea / id | certior fit |
| nōs | certior fīmus |
| vōs | certior fītis |
| eī / eae / ea | certior fīunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | certior fīēbam |
| tū | certior fīēbās |
| is / ea / id | certior fīēbat |
| nōs | certior fīēbāmus |
| vōs | certior fīēbātis |
| eī / eae / ea | certior fīēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | certior fīam |
| tū | certior fīēs |
| is / ea / id | certior fīet |
| nōs | certior fīēmus |
| vōs | certior fīētis |
| eī / eae / ea | certior fīent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | certior fīam |
| tū | certior fīās |
| is / ea / id | certior fīat |
| nōs | certior fīāmus |
| vōs | certior fīātis |
| eī / eae / ea | certior fīant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | certior fierem |
| tū | certior fierēs |
| is / ea / id | certior fieret |
| nōs | certior fierēmus |
| vōs | certior fierētis |
| eī / eae / ea | certior fierent |
Imperātīvus praesēns
| tū | certior fī |
| vōs | certior fīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | certior fītō |
| is / ea / id | certior fītō |
| vōs | certior fītōte |
| eī / eae / ea | certior fīuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | certior fierī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | certior factum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | certior factum īrī |
Participium praesēns
| — | certior fīēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | certior fīendī |
Gerundium (datīvus)
| — | certior fīendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | certior fīendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | certior fīendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | certior factum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | certior factū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | certior fīendus |