HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← certioro — definición

Conjugation of certioro

Regular CEFR B2
/[kɛr.tiˈoː.roː]/

to apprise Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego certiōrō
certiōrās
is / ea / id certiōrat
nōs certiōrāmus
vōs certiōrātis
eī / eae / ea certiōrant
Indicātīvus imperfectum
ego certiōrābam
certiōrābās
is / ea / id certiōrābat
nōs certiōrābāmus
vōs certiōrābātis
eī / eae / ea certiōrābant
Indicātīvus futūrum
ego certiōrābō
certiōrābis
is / ea / id certiōrābit
nōs certiōrābimus
vōs certiōrābitis
eī / eae / ea certiōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego certiōrāvī
certiōrāvistī
is / ea / id certiōrāvit
nōs certiōrāvimus
vōs certiōrāvistis
eī / eae / ea certiōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego certiōrāveram
certiōrāverās
is / ea / id certiōrāverat
nōs certiōrāverāmus
vōs certiōrāverātis
eī / eae / ea certiōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego certiōrāverō
certiōrāveris
is / ea / id certiōrāverit
nōs certiōrāverimus
vōs certiōrāveritis
eī / eae / ea certiōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego certiōrem
certiōrēs
is / ea / id certiōret
nōs certiōrēmus
vōs certiōrētis
eī / eae / ea certiōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego certiōrārem
certiōrārēs
is / ea / id certiōrāret
nōs certiōrārēmus
vōs certiōrārētis
eī / eae / ea certiōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego certiōrāverim
certiōrāverīs
is / ea / id certiōrāverit
nōs certiōrāverīmus
vōs certiōrāverītis
eī / eae / ea certiōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego certiōrāvissem
certiōrāvissēs
is / ea / id certiōrāvisset
nōs certiōrāvissēmus
vōs certiōrāvissētis
eī / eae / ea certiōrāvissent
Imperātīvus praesēns
certiōrā
vōs certiōrāte
Imperātīvus futūrum
certiōrātō
is / ea / id certiōrātō
vōs certiōrātōte
eī / eae / ea certiōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
certiōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
certiōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
certiōrātūrum esse
Participium praesēns
certiōrāns
Participium futūrum
certiōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
certiōrandī
Gerundium (datīvus)
certiōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
certiōrandum
Gerundium (ablātīvus)
certiōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
certiōrātum
Supīnum (ablātīvus)
certiōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego certiōror
certiōrāris
is / ea / id certiōrātur
nōs certiōrāmur
vōs certiōrāminī
eī / eae / ea certiōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego certiōrābar
certiōrābāris
is / ea / id certiōrābātur
nōs certiōrābāmur
vōs certiōrābāminī
eī / eae / ea certiōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego certiōrābor
certiōrāberis
is / ea / id certiōrābitur
nōs certiōrābimur
vōs certiōrābiminī
eī / eae / ea certiōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego certiōrer
certiōrēris
is / ea / id certiōrētur
nōs certiōrēmur
vōs certiōrēminī
eī / eae / ea certiōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego certiōrārer
certiōrārēris
is / ea / id certiōrārētur
nōs certiōrārēmur
vōs certiōrārēminī
eī / eae / ea certiōrārentur
Imperātīvus praesēns
certiōrāre
vōs certiōrāminī
Imperātīvus futūrum
certiōrātor
is / ea / id certiōrātor
eī / eae / ea certiōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
certiōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
certiōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
certiōrātum īrī
Participium perfectum
certiōrātus
Participium futūrum
certiōrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary