HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assimilo — definición

Conjugation of assimilo

Regular CEFR B2
/[asˈsɪ.mɪ.ɫoː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assimilō
assimilās
is / ea / id assimilat
nōs assimilāmus
vōs assimilātis
eī / eae / ea assimilant
Indicātīvus imperfectum
ego assimilābam
assimilābās
is / ea / id assimilābat
nōs assimilābāmus
vōs assimilābātis
eī / eae / ea assimilābant
Indicātīvus futūrum
ego assimilābō
assimilābis
is / ea / id assimilābit
nōs assimilābimus
vōs assimilābitis
eī / eae / ea assimilābunt
Indicātīvus perfectum
ego assimilāvī
assimilāvistī
is / ea / id assimilāvit
nōs assimilāvimus
vōs assimilāvistis
eī / eae / ea assimilāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assimilāveram
assimilāverās
is / ea / id assimilāverat
nōs assimilāverāmus
vōs assimilāverātis
eī / eae / ea assimilāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assimilāverō
assimilāveris
is / ea / id assimilāverit
nōs assimilāverimus
vōs assimilāveritis
eī / eae / ea assimilāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego assimilem
assimilēs
is / ea / id assimilet
nōs assimilēmus
vōs assimilētis
eī / eae / ea assimilent
Coniūnctīvus imperfectum
ego assimilārem
assimilārēs
is / ea / id assimilāret
nōs assimilārēmus
vōs assimilārētis
eī / eae / ea assimilārent
Coniūnctīvus perfectum
ego assimilāverim
assimilāverīs
is / ea / id assimilāverit
nōs assimilāverīmus
vōs assimilāverītis
eī / eae / ea assimilāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assimilāvissem
assimilāvissēs
is / ea / id assimilāvisset
nōs assimilāvissēmus
vōs assimilāvissētis
eī / eae / ea assimilāvissent
Imperātīvus praesēns
assimilā
vōs assimilāte
Imperātīvus futūrum
assimilātō
is / ea / id assimilātō
vōs assimilātōte
eī / eae / ea assimilantō
Īnfīnītīvus praesēns
assimilāre
Īnfīnītīvus perfectum
assimilāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
assimilātūrum esse
Participium praesēns
assimilāns
Participium futūrum
assimilātūrus
Gerundium (genitīvus)
assimilandī
Gerundium (datīvus)
assimilandō
Gerundium (accūsātīvus)
assimilandum
Gerundium (ablātīvus)
assimilandō
Supīnum (accūsātīvus)
assimilātum
Supīnum (ablātīvus)
assimilātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego assimilor
assimilāris
is / ea / id assimilātur
nōs assimilāmur
vōs assimilāminī
eī / eae / ea assimilantur
Indicātīvus imperfectum
ego assimilābar
assimilābāris
is / ea / id assimilābātur
nōs assimilābāmur
vōs assimilābāminī
eī / eae / ea assimilābantur
Indicātīvus futūrum
ego assimilābor
assimilāberis
is / ea / id assimilābitur
nōs assimilābimur
vōs assimilābiminī
eī / eae / ea assimilābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego assimiler
assimilēris
is / ea / id assimilētur
nōs assimilēmur
vōs assimilēminī
eī / eae / ea assimilentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego assimilārer
assimilārēris
is / ea / id assimilārētur
nōs assimilārēmur
vōs assimilārēminī
eī / eae / ea assimilārentur
Imperātīvus praesēns
assimilāre
vōs assimilāminī
Imperātīvus futūrum
assimilātor
is / ea / id assimilātor
eī / eae / ea assimilantor
Īnfīnītīvus praesēns
assimilārī
Īnfīnītīvus perfectum
assimilātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
assimilātum īrī
Participium perfectum
assimilātus
Participium futūrum
assimilandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary