HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assimilo — definition

Conjugation of assimilo

Regular CEFR B2
[asˈsɪ.mɪ.ɫoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assimilō
tū assimilās
is / ea / id assimilat
nōs assimilāmus
vōs assimilātis
eī / eae / ea assimilant
Indicātīvus imperfectum
ego assimilābam
tū assimilābās
is / ea / id assimilābat
nōs assimilābāmus
vōs assimilābātis
eī / eae / ea assimilābant
Indicātīvus futūrum
ego assimilābō
tū assimilābis
is / ea / id assimilābit
nōs assimilābimus
vōs assimilābitis
eī / eae / ea assimilābunt
Indicātīvus perfectum
ego assimilāvī
tū assimilāvistī
is / ea / id assimilāvit
nōs assimilāvimus
vōs assimilāvistis
eī / eae / ea assimilāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assimilāveram
tū assimilāverās
is / ea / id assimilāverat
nōs assimilāverāmus
vōs assimilāverātis
eī / eae / ea assimilāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assimilāverō
tū assimilāveris
is / ea / id assimilāverit
nōs assimilāverimus
vōs assimilāveritis
eī / eae / ea assimilāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego assimilem
tū assimilēs
is / ea / id assimilet
nōs assimilēmus
vōs assimilētis
eī / eae / ea assimilent
Coniūnctīvus imperfectum
ego assimilārem
tū assimilārēs
is / ea / id assimilāret
nōs assimilārēmus
vōs assimilārētis
eī / eae / ea assimilārent
Coniūnctīvus perfectum
ego assimilāverim
tū assimilāverīs
is / ea / id assimilāverit
nōs assimilāverīmus
vōs assimilāverītis
eī / eae / ea assimilāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assimilāvissem
tū assimilāvissēs
is / ea / id assimilāvisset
nōs assimilāvissēmus
vōs assimilāvissētis
eī / eae / ea assimilāvissent
Imperātīvus praesēns
tū assimilā
vōs assimilāte
Imperātīvus futūrum
tū assimilātō
is / ea / id assimilātō
vōs assimilātōte
eī / eae / ea assimilantō
Īnfīnītīvus praesēns
— assimilāre
Īnfīnītīvus perfectum
— assimilāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— assimilātūrum esse
Participium praesēns
— assimilāns
Participium futūrum
— assimilātūrus
Gerundium (genitīvus)
— assimilandī
Gerundium (datīvus)
— assimilandō
Gerundium (accūsātīvus)
— assimilandum
Gerundium (ablātīvus)
— assimilandō
Supīnum (accūsātīvus)
— assimilātum
Supīnum (ablātīvus)
— assimilātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego assimilor
tū assimilāris
is / ea / id assimilātur
nōs assimilāmur
vōs assimilāminī
eī / eae / ea assimilantur
Indicātīvus imperfectum
ego assimilābar
tū assimilābāris
is / ea / id assimilābātur
nōs assimilābāmur
vōs assimilābāminī
eī / eae / ea assimilābantur
Indicātīvus futūrum
ego assimilābor
tū assimilāberis
is / ea / id assimilābitur
nōs assimilābimur
vōs assimilābiminī
eī / eae / ea assimilābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego assimiler
tū assimilēris
is / ea / id assimilētur
nōs assimilēmur
vōs assimilēminī
eī / eae / ea assimilentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego assimilārer
tū assimilārēris
is / ea / id assimilārētur
nōs assimilārēmur
vōs assimilārēminī
eī / eae / ea assimilārentur
Imperātīvus praesēns
tū assimilāre
vōs assimilāminī
Imperātīvus futūrum
tū assimilātor
is / ea / id assimilātor
eī / eae / ea assimilantor
Īnfīnītīvus praesēns
— assimilārī
Īnfīnītīvus perfectum
— assimilātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— assimilātum īrī
Participium perfectum
— assimilātus
Participium futūrum
— assimilandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary