Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | assoleō |
| tū | assolēs |
| is / ea / id | assolet |
| nōs | assolēmus |
| vōs | assolētis |
| eī / eae / ea | assolent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | assolēbam |
| tū | assolēbās |
| is / ea / id | assolēbat |
| nōs | assolēbāmus |
| vōs | assolēbātis |
| eī / eae / ea | assolēbant |
Indicātīvus perfectum
| ego | assoluī |
| tū | assoluistī |
| is / ea / id | assoluit |
| nōs | assoluimus |
| vōs | assoluistis |
| eī / eae / ea | assoluērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | assolueram |
| tū | assoluerās |
| is / ea / id | assoluerat |
| nōs | assoluerāmus |
| vōs | assoluerātis |
| eī / eae / ea | assoluerant |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | assoleam |
| tū | assoleās |
| is / ea / id | assoleat |
| nōs | assoleāmus |
| vōs | assoleātis |
| eī / eae / ea | assoleant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assolērem |
| tū | assolērēs |
| is / ea / id | assolēret |
| nōs | assolērēmus |
| vōs | assolērētis |
| eī / eae / ea | assolērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | assoluerim |
| tū | assoluerīs |
| is / ea / id | assoluerit |
| nōs | assoluerīmus |
| vōs | assoluerītis |
| eī / eae / ea | assoluerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | assoluissem |
| tū | assoluissēs |
| is / ea / id | assoluisset |
| nōs | assoluissēmus |
| vōs | assoluissētis |
| eī / eae / ea | assoluissent |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assolēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assoluisse |
Participium praesēns
| — | assolēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | assolendī |
Gerundium (datīvus)
| — | assolendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | assolendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | assolendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | assolitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | assolitū |