Conjugation of assimulo
[asˈsɪ.mʊ.ɫoː]to represent something that is not as real; imitate, counterfeit, pretend, feign, simulate Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | assimulō |
| tū | assimulās |
| is / ea / id | assimulat |
| nōs | assimulāmus |
| vōs | assimulātis |
| eī / eae / ea | assimulant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | assimulābam |
| tū | assimulābās |
| is / ea / id | assimulābat |
| nōs | assimulābāmus |
| vōs | assimulābātis |
| eī / eae / ea | assimulābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | assimulābō |
| tū | assimulābis |
| is / ea / id | assimulābit |
| nōs | assimulābimus |
| vōs | assimulābitis |
| eī / eae / ea | assimulābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | assimulāvī |
| tū | assimulāvistī |
| is / ea / id | assimulāvit |
| nōs | assimulāvimus |
| vōs | assimulāvistis |
| eī / eae / ea | assimulāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | assimulāveram |
| tū | assimulāverās |
| is / ea / id | assimulāverat |
| nōs | assimulāverāmus |
| vōs | assimulāverātis |
| eī / eae / ea | assimulāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | assimulāverō |
| tū | assimulāveris |
| is / ea / id | assimulāverit |
| nōs | assimulāverimus |
| vōs | assimulāveritis |
| eī / eae / ea | assimulāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | assimulem |
| tū | assimulēs |
| is / ea / id | assimulet |
| nōs | assimulēmus |
| vōs | assimulētis |
| eī / eae / ea | assimulent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assimulārem |
| tū | assimulārēs |
| is / ea / id | assimulāret |
| nōs | assimulārēmus |
| vōs | assimulārētis |
| eī / eae / ea | assimulārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | assimulāverim |
| tū | assimulāverīs |
| is / ea / id | assimulāverit |
| nōs | assimulāverīmus |
| vōs | assimulāverītis |
| eī / eae / ea | assimulāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | assimulāvissem |
| tū | assimulāvissēs |
| is / ea / id | assimulāvisset |
| nōs | assimulāvissēmus |
| vōs | assimulāvissētis |
| eī / eae / ea | assimulāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | assimulā |
| vōs | assimulāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | assimulātō |
| is / ea / id | assimulātō |
| vōs | assimulātōte |
| eī / eae / ea | assimulantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assimulāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assimulāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | assimulātūrum esse |
Participium praesēns
| — | assimulāns |
Participium futūrum
| — | assimulātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | assimulandī |
Gerundium (datīvus)
| — | assimulandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | assimulandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | assimulandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | assimulātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | assimulātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | assimulor |
| tū | assimulāris |
| is / ea / id | assimulātur |
| nōs | assimulāmur |
| vōs | assimulāminī |
| eī / eae / ea | assimulantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | assimulābar |
| tū | assimulābāris |
| is / ea / id | assimulābātur |
| nōs | assimulābāmur |
| vōs | assimulābāminī |
| eī / eae / ea | assimulābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | assimulābor |
| tū | assimulāberis |
| is / ea / id | assimulābitur |
| nōs | assimulābimur |
| vōs | assimulābiminī |
| eī / eae / ea | assimulābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | assimuler |
| tū | assimulēris |
| is / ea / id | assimulētur |
| nōs | assimulēmur |
| vōs | assimulēminī |
| eī / eae / ea | assimulentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assimulārer |
| tū | assimulārēris |
| is / ea / id | assimulārētur |
| nōs | assimulārēmur |
| vōs | assimulārēminī |
| eī / eae / ea | assimulārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | assimulāre |
| vōs | assimulāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | assimulātor |
| is / ea / id | assimulātor |
| eī / eae / ea | assimulantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assimulārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assimulātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | assimulātum īrī |
Participium perfectum
| — | assimulātus |
Participium futūrum
| — | assimulandus |