HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← appugno — definition

Conjugation of appugno

Regular CEFR B1
[apˈpʊŋ.noː]

to fight against, attack, assault Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego appugnō
tū appugnās
is / ea / id appugnat
nōs appugnāmus
vōs appugnātis
eī / eae / ea appugnant
Indicātīvus imperfectum
ego appugnābam
tū appugnābās
is / ea / id appugnābat
nōs appugnābāmus
vōs appugnābātis
eī / eae / ea appugnābant
Indicātīvus futūrum
ego appugnābō
tū appugnābis
is / ea / id appugnābit
nōs appugnābimus
vōs appugnābitis
eī / eae / ea appugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego appugnāvī
tū appugnāvistī
is / ea / id appugnāvit
nōs appugnāvimus
vōs appugnāvistis
eī / eae / ea appugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego appugnāveram
tū appugnāverās
is / ea / id appugnāverat
nōs appugnāverāmus
vōs appugnāverātis
eī / eae / ea appugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego appugnāverō
tū appugnāveris
is / ea / id appugnāverit
nōs appugnāverimus
vōs appugnāveritis
eī / eae / ea appugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego appugnem
tū appugnēs
is / ea / id appugnet
nōs appugnēmus
vōs appugnētis
eī / eae / ea appugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego appugnārem
tū appugnārēs
is / ea / id appugnāret
nōs appugnārēmus
vōs appugnārētis
eī / eae / ea appugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego appugnāverim
tū appugnāverīs
is / ea / id appugnāverit
nōs appugnāverīmus
vōs appugnāverītis
eī / eae / ea appugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego appugnāvissem
tū appugnāvissēs
is / ea / id appugnāvisset
nōs appugnāvissēmus
vōs appugnāvissētis
eī / eae / ea appugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū appugnā
vōs appugnāte
Imperātīvus futūrum
tū appugnātō
is / ea / id appugnātō
vōs appugnātōte
eī / eae / ea appugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— appugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— appugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— appugnātūrum esse
Participium praesēns
— appugnāns
Participium futūrum
— appugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— appugnandī
Gerundium (datīvus)
— appugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— appugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— appugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— appugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— appugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego appugnor
tū appugnāris
is / ea / id appugnātur
nōs appugnāmur
vōs appugnāminī
eī / eae / ea appugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego appugnābar
tū appugnābāris
is / ea / id appugnābātur
nōs appugnābāmur
vōs appugnābāminī
eī / eae / ea appugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego appugnābor
tū appugnāberis
is / ea / id appugnābitur
nōs appugnābimur
vōs appugnābiminī
eī / eae / ea appugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego appugner
tū appugnēris
is / ea / id appugnētur
nōs appugnēmur
vōs appugnēminī
eī / eae / ea appugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego appugnārer
tū appugnārēris
is / ea / id appugnārētur
nōs appugnārēmur
vōs appugnārēminī
eī / eae / ea appugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū appugnāre
vōs appugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū appugnātor
is / ea / id appugnātor
eī / eae / ea appugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— appugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— appugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— appugnātum īrī
Participium perfectum
— appugnātus
Participium futūrum
— appugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary