HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← apstineo — definición

Conjugation of apstineo

Regular CEFR B2
/[apˈstɪ.ne.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego apstineō
apstinēs
is / ea / id apstinet
nōs apstinēmus
vōs apstinētis
eī / eae / ea apstinent
Indicātīvus imperfectum
ego apstinēbam
apstinēbās
is / ea / id apstinēbat
nōs apstinēbāmus
vōs apstinēbātis
eī / eae / ea apstinēbant
Indicātīvus futūrum
ego apstinēbō
apstinēbis
is / ea / id apstinēbit
nōs apstinēbimus
vōs apstinēbitis
eī / eae / ea apstinēbunt
Indicātīvus perfectum
ego apstinuī
apstinuistī
is / ea / id apstinuit
nōs apstinuimus
vōs apstinuistis
eī / eae / ea apstinuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego apstinueram
apstinuerās
is / ea / id apstinuerat
nōs apstinuerāmus
vōs apstinuerātis
eī / eae / ea apstinuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego apstinuerō
apstinueris
is / ea / id apstinuerit
nōs apstinuerimus
vōs apstinueritis
eī / eae / ea apstinuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego apstineam
apstineās
is / ea / id apstineat
nōs apstineāmus
vōs apstineātis
eī / eae / ea apstineant
Coniūnctīvus imperfectum
ego apstinērem
apstinērēs
is / ea / id apstinēret
nōs apstinērēmus
vōs apstinērētis
eī / eae / ea apstinērent
Coniūnctīvus perfectum
ego apstinuerim
apstinuerīs
is / ea / id apstinuerit
nōs apstinuerīmus
vōs apstinuerītis
eī / eae / ea apstinuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego apstinuissem
apstinuissēs
is / ea / id apstinuisset
nōs apstinuissēmus
vōs apstinuissētis
eī / eae / ea apstinuissent
Imperātīvus praesēns
apstinē
vōs apstinēte
Imperātīvus futūrum
apstinētō
is / ea / id apstinētō
vōs apstinētōte
eī / eae / ea apstinentō
Īnfīnītīvus praesēns
apstinēre
Īnfīnītīvus perfectum
apstinuisse
Īnfīnītīvus futūrum
apstentūrum esse
Participium praesēns
apstinēns
Participium futūrum
apstentūrus
Gerundium (genitīvus)
apstinendī
Gerundium (datīvus)
apstinendō
Gerundium (accūsātīvus)
apstinendum
Gerundium (ablātīvus)
apstinendō
Supīnum (accūsātīvus)
apstentum
Supīnum (ablātīvus)
apstentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego apstineor
apstinēris
is / ea / id apstinētur
nōs apstinēmur
vōs apstinēminī
eī / eae / ea apstinentur
Indicātīvus imperfectum
ego apstinēbar
apstinēbāris
is / ea / id apstinēbātur
nōs apstinēbāmur
vōs apstinēbāminī
eī / eae / ea apstinēbantur
Indicātīvus futūrum
ego apstinēbor
apstinēberis
is / ea / id apstinēbitur
nōs apstinēbimur
vōs apstinēbiminī
eī / eae / ea apstinēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego apstinear
apstineāris
is / ea / id apstineātur
nōs apstineāmur
vōs apstineāminī
eī / eae / ea apstineantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego apstinērer
apstinērēris
is / ea / id apstinērētur
nōs apstinērēmur
vōs apstinērēminī
eī / eae / ea apstinērentur
Imperātīvus praesēns
apstinēre
vōs apstinēminī
Imperātīvus futūrum
apstinētor
is / ea / id apstinētor
eī / eae / ea apstinentor
Īnfīnītīvus praesēns
apstinērī
Īnfīnītīvus perfectum
apstentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
apstentum īrī
Participium perfectum
apstentus
Participium futūrum
apstinendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary