HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← arbitro — definition

Conjugation of arbitro

Regular CEFR B1
[ˈar.bɪ.troː]

to consider Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego arbitrō
tū arbitrās
is / ea / id arbitrat
nōs arbitrāmus
vōs arbitrātis
eī / eae / ea arbitrant
Indicātīvus imperfectum
ego arbitrābam
tū arbitrābās
is / ea / id arbitrābat
nōs arbitrābāmus
vōs arbitrābātis
eī / eae / ea arbitrābant
Indicātīvus futūrum
ego arbitrābō
tū arbitrābis
is / ea / id arbitrābit
nōs arbitrābimus
vōs arbitrābitis
eī / eae / ea arbitrābunt
Indicātīvus perfectum
ego arbitrāvī
tū arbitrāvistī
is / ea / id arbitrāvit
nōs arbitrāvimus
vōs arbitrāvistis
eī / eae / ea arbitrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego arbitrāveram
tū arbitrāverās
is / ea / id arbitrāverat
nōs arbitrāverāmus
vōs arbitrāverātis
eī / eae / ea arbitrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego arbitrāverō
tū arbitrāveris
is / ea / id arbitrāverit
nōs arbitrāverimus
vōs arbitrāveritis
eī / eae / ea arbitrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego arbitrem
tū arbitrēs
is / ea / id arbitret
nōs arbitrēmus
vōs arbitrētis
eī / eae / ea arbitrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego arbitrārem
tū arbitrārēs
is / ea / id arbitrāret
nōs arbitrārēmus
vōs arbitrārētis
eī / eae / ea arbitrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego arbitrāverim
tū arbitrāverīs
is / ea / id arbitrāverit
nōs arbitrāverīmus
vōs arbitrāverītis
eī / eae / ea arbitrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego arbitrāvissem
tū arbitrāvissēs
is / ea / id arbitrāvisset
nōs arbitrāvissēmus
vōs arbitrāvissētis
eī / eae / ea arbitrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū arbitrā
vōs arbitrāte
Imperātīvus futūrum
tū arbitrātō
is / ea / id arbitrātō
vōs arbitrātōte
eī / eae / ea arbitrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— arbitrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— arbitrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— arbitrātūrum esse
Participium praesēns
— arbitrāns
Participium futūrum
— arbitrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— arbitrandī
Gerundium (datīvus)
— arbitrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— arbitrandum
Gerundium (ablātīvus)
— arbitrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— arbitrātum
Supīnum (ablātīvus)
— arbitrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego arbitror
tū arbitrāris
is / ea / id arbitrātur
nōs arbitrāmur
vōs arbitrāminī
eī / eae / ea arbitrantur
Indicātīvus imperfectum
ego arbitrābar
tū arbitrābāris
is / ea / id arbitrābātur
nōs arbitrābāmur
vōs arbitrābāminī
eī / eae / ea arbitrābantur
Indicātīvus futūrum
ego arbitrābor
tū arbitrāberis
is / ea / id arbitrābitur
nōs arbitrābimur
vōs arbitrābiminī
eī / eae / ea arbitrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego arbitrer
tū arbitrēris
is / ea / id arbitrētur
nōs arbitrēmur
vōs arbitrēminī
eī / eae / ea arbitrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego arbitrārer
tū arbitrārēris
is / ea / id arbitrārētur
nōs arbitrārēmur
vōs arbitrārēminī
eī / eae / ea arbitrārentur
Imperātīvus praesēns
tū arbitrāre
vōs arbitrāminī
Imperātīvus futūrum
tū arbitrātor
is / ea / id arbitrātor
eī / eae / ea arbitrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— arbitrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— arbitrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— arbitrātum īrī
Participium perfectum
— arbitrātus
Participium futūrum
— arbitrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary