HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← apputo — definition

Conjugation of apputo

Regular CEFR B1
[ˈap.pʊ.toː]

to evaluate, judge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego apputō
tū apputās
is / ea / id apputat
nōs apputāmus
vōs apputātis
eī / eae / ea apputant
Indicātīvus imperfectum
ego apputābam
tū apputābās
is / ea / id apputābat
nōs apputābāmus
vōs apputābātis
eī / eae / ea apputābant
Indicātīvus futūrum
ego apputābō
tū apputābis
is / ea / id apputābit
nōs apputābimus
vōs apputābitis
eī / eae / ea apputābunt
Indicātīvus perfectum
ego apputāvī
tū apputāvistī
is / ea / id apputāvit
nōs apputāvimus
vōs apputāvistis
eī / eae / ea apputāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego apputāveram
tū apputāverās
is / ea / id apputāverat
nōs apputāverāmus
vōs apputāverātis
eī / eae / ea apputāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego apputāverō
tū apputāveris
is / ea / id apputāverit
nōs apputāverimus
vōs apputāveritis
eī / eae / ea apputāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego apputem
tū apputēs
is / ea / id apputet
nōs apputēmus
vōs apputētis
eī / eae / ea apputent
Coniūnctīvus imperfectum
ego apputārem
tū apputārēs
is / ea / id apputāret
nōs apputārēmus
vōs apputārētis
eī / eae / ea apputārent
Coniūnctīvus perfectum
ego apputāverim
tū apputāverīs
is / ea / id apputāverit
nōs apputāverīmus
vōs apputāverītis
eī / eae / ea apputāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego apputāvissem
tū apputāvissēs
is / ea / id apputāvisset
nōs apputāvissēmus
vōs apputāvissētis
eī / eae / ea apputāvissent
Imperātīvus praesēns
tū apputā
vōs apputāte
Imperātīvus futūrum
tū apputātō
is / ea / id apputātō
vōs apputātōte
eī / eae / ea apputantō
Īnfīnītīvus praesēns
— apputāre
Īnfīnītīvus perfectum
— apputāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— apputātūrum esse
Participium praesēns
— apputāns
Participium futūrum
— apputātūrus
Gerundium (genitīvus)
— apputandī
Gerundium (datīvus)
— apputandō
Gerundium (accūsātīvus)
— apputandum
Gerundium (ablātīvus)
— apputandō
Supīnum (accūsātīvus)
— apputātum
Supīnum (ablātīvus)
— apputātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego apputor
tū apputāris
is / ea / id apputātur
nōs apputāmur
vōs apputāminī
eī / eae / ea apputantur
Indicātīvus imperfectum
ego apputābar
tū apputābāris
is / ea / id apputābātur
nōs apputābāmur
vōs apputābāminī
eī / eae / ea apputābantur
Indicātīvus futūrum
ego apputābor
tū apputāberis
is / ea / id apputābitur
nōs apputābimur
vōs apputābiminī
eī / eae / ea apputābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego apputer
tū apputēris
is / ea / id apputētur
nōs apputēmur
vōs apputēminī
eī / eae / ea apputentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego apputārer
tū apputārēris
is / ea / id apputārētur
nōs apputārēmur
vōs apputārēminī
eī / eae / ea apputārentur
Imperātīvus praesēns
tū apputāre
vōs apputāminī
Imperātīvus futūrum
tū apputātor
is / ea / id apputātor
eī / eae / ea apputantor
Īnfīnītīvus praesēns
— apputārī
Īnfīnītīvus perfectum
— apputātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— apputātum īrī
Participium perfectum
— apputātus
Participium futūrum
— apputandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary