HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← apocopo — definición

Conjugation of apocopo

Regular CEFR B1
/[aˈpɔ.kɔ.poː]/

to apocopate, cut off Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego apocopō
apocopās
is / ea / id apocopat
nōs apocopāmus
vōs apocopātis
eī / eae / ea apocopant
Indicātīvus imperfectum
ego apocopābam
apocopābās
is / ea / id apocopābat
nōs apocopābāmus
vōs apocopābātis
eī / eae / ea apocopābant
Indicātīvus futūrum
ego apocopābō
apocopābis
is / ea / id apocopābit
nōs apocopābimus
vōs apocopābitis
eī / eae / ea apocopābunt
Indicātīvus perfectum
ego apocopāvī
apocopāvistī
is / ea / id apocopāvit
nōs apocopāvimus
vōs apocopāvistis
eī / eae / ea apocopāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego apocopāveram
apocopāverās
is / ea / id apocopāverat
nōs apocopāverāmus
vōs apocopāverātis
eī / eae / ea apocopāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego apocopāverō
apocopāveris
is / ea / id apocopāverit
nōs apocopāverimus
vōs apocopāveritis
eī / eae / ea apocopāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego apocopem
apocopēs
is / ea / id apocopet
nōs apocopēmus
vōs apocopētis
eī / eae / ea apocopent
Coniūnctīvus imperfectum
ego apocopārem
apocopārēs
is / ea / id apocopāret
nōs apocopārēmus
vōs apocopārētis
eī / eae / ea apocopārent
Coniūnctīvus perfectum
ego apocopāverim
apocopāverīs
is / ea / id apocopāverit
nōs apocopāverīmus
vōs apocopāverītis
eī / eae / ea apocopāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego apocopāvissem
apocopāvissēs
is / ea / id apocopāvisset
nōs apocopāvissēmus
vōs apocopāvissētis
eī / eae / ea apocopāvissent
Imperātīvus praesēns
apocopā
vōs apocopāte
Imperātīvus futūrum
apocopātō
is / ea / id apocopātō
vōs apocopātōte
eī / eae / ea apocopantō
Īnfīnītīvus praesēns
apocopāre
Īnfīnītīvus perfectum
apocopāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
apocopātūrum esse
Participium praesēns
apocopāns
Participium futūrum
apocopātūrus
Gerundium (genitīvus)
apocopandī
Gerundium (datīvus)
apocopandō
Gerundium (accūsātīvus)
apocopandum
Gerundium (ablātīvus)
apocopandō
Supīnum (accūsātīvus)
apocopātum
Supīnum (ablātīvus)
apocopātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego apocopor
apocopāris
is / ea / id apocopātur
nōs apocopāmur
vōs apocopāminī
eī / eae / ea apocopantur
Indicātīvus imperfectum
ego apocopābar
apocopābāris
is / ea / id apocopābātur
nōs apocopābāmur
vōs apocopābāminī
eī / eae / ea apocopābantur
Indicātīvus futūrum
ego apocopābor
apocopāberis
is / ea / id apocopābitur
nōs apocopābimur
vōs apocopābiminī
eī / eae / ea apocopābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego apocoper
apocopēris
is / ea / id apocopētur
nōs apocopēmur
vōs apocopēminī
eī / eae / ea apocopentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego apocopārer
apocopārēris
is / ea / id apocopārētur
nōs apocopārēmur
vōs apocopārēminī
eī / eae / ea apocopārentur
Imperātīvus praesēns
apocopāre
vōs apocopāminī
Imperātīvus futūrum
apocopātor
is / ea / id apocopātor
eī / eae / ea apocopantor
Īnfīnītīvus praesēns
apocopārī
Īnfīnītīvus perfectum
apocopātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
apocopātum īrī
Participium perfectum
apocopātus
Participium futūrum
apocopandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary