HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← apocopo — definition

Conjugation of apocopo

Regular CEFR B1
[aˈpɔ.kɔ.poː]

to apocopate, cut off Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego apocopō
tū apocopās
is / ea / id apocopat
nōs apocopāmus
vōs apocopātis
eī / eae / ea apocopant
Indicātīvus imperfectum
ego apocopābam
tū apocopābās
is / ea / id apocopābat
nōs apocopābāmus
vōs apocopābātis
eī / eae / ea apocopābant
Indicātīvus futūrum
ego apocopābō
tū apocopābis
is / ea / id apocopābit
nōs apocopābimus
vōs apocopābitis
eī / eae / ea apocopābunt
Indicātīvus perfectum
ego apocopāvī
tū apocopāvistī
is / ea / id apocopāvit
nōs apocopāvimus
vōs apocopāvistis
eī / eae / ea apocopāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego apocopāveram
tū apocopāverās
is / ea / id apocopāverat
nōs apocopāverāmus
vōs apocopāverātis
eī / eae / ea apocopāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego apocopāverō
tū apocopāveris
is / ea / id apocopāverit
nōs apocopāverimus
vōs apocopāveritis
eī / eae / ea apocopāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego apocopem
tū apocopēs
is / ea / id apocopet
nōs apocopēmus
vōs apocopētis
eī / eae / ea apocopent
Coniūnctīvus imperfectum
ego apocopārem
tū apocopārēs
is / ea / id apocopāret
nōs apocopārēmus
vōs apocopārētis
eī / eae / ea apocopārent
Coniūnctīvus perfectum
ego apocopāverim
tū apocopāverīs
is / ea / id apocopāverit
nōs apocopāverīmus
vōs apocopāverītis
eī / eae / ea apocopāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego apocopāvissem
tū apocopāvissēs
is / ea / id apocopāvisset
nōs apocopāvissēmus
vōs apocopāvissētis
eī / eae / ea apocopāvissent
Imperātīvus praesēns
tū apocopā
vōs apocopāte
Imperātīvus futūrum
tū apocopātō
is / ea / id apocopātō
vōs apocopātōte
eī / eae / ea apocopantō
Īnfīnītīvus praesēns
— apocopāre
Īnfīnītīvus perfectum
— apocopāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— apocopātūrum esse
Participium praesēns
— apocopāns
Participium futūrum
— apocopātūrus
Gerundium (genitīvus)
— apocopandī
Gerundium (datīvus)
— apocopandō
Gerundium (accūsātīvus)
— apocopandum
Gerundium (ablātīvus)
— apocopandō
Supīnum (accūsātīvus)
— apocopātum
Supīnum (ablātīvus)
— apocopātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego apocopor
tū apocopāris
is / ea / id apocopātur
nōs apocopāmur
vōs apocopāminī
eī / eae / ea apocopantur
Indicātīvus imperfectum
ego apocopābar
tū apocopābāris
is / ea / id apocopābātur
nōs apocopābāmur
vōs apocopābāminī
eī / eae / ea apocopābantur
Indicātīvus futūrum
ego apocopābor
tū apocopāberis
is / ea / id apocopābitur
nōs apocopābimur
vōs apocopābiminī
eī / eae / ea apocopābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego apocoper
tū apocopēris
is / ea / id apocopētur
nōs apocopēmur
vōs apocopēminī
eī / eae / ea apocopentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego apocopārer
tū apocopārēris
is / ea / id apocopārētur
nōs apocopārēmur
vōs apocopārēminī
eī / eae / ea apocopārentur
Imperātīvus praesēns
tū apocopāre
vōs apocopāminī
Imperātīvus futūrum
tū apocopātor
is / ea / id apocopātor
eī / eae / ea apocopantor
Īnfīnītīvus praesēns
— apocopārī
Īnfīnītīvus perfectum
— apocopātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— apocopātum īrī
Participium perfectum
— apocopātus
Participium futūrum
— apocopandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary