HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← apologo — definición

Conjugation of apologo

Regular CEFR B1
/[aˈpɔ.ɫɔ.ɡoː]/

to reject, spurn Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego apologō
apologās
is / ea / id apologat
nōs apologāmus
vōs apologātis
eī / eae / ea apologant
Indicātīvus imperfectum
ego apologābam
apologābās
is / ea / id apologābat
nōs apologābāmus
vōs apologābātis
eī / eae / ea apologābant
Indicātīvus futūrum
ego apologābō
apologābis
is / ea / id apologābit
nōs apologābimus
vōs apologābitis
eī / eae / ea apologābunt
Indicātīvus perfectum
ego apologāvī
apologāvistī
is / ea / id apologāvit
nōs apologāvimus
vōs apologāvistis
eī / eae / ea apologāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego apologāveram
apologāverās
is / ea / id apologāverat
nōs apologāverāmus
vōs apologāverātis
eī / eae / ea apologāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego apologāverō
apologāveris
is / ea / id apologāverit
nōs apologāverimus
vōs apologāveritis
eī / eae / ea apologāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego apologem
apologēs
is / ea / id apologet
nōs apologēmus
vōs apologētis
eī / eae / ea apologent
Coniūnctīvus imperfectum
ego apologārem
apologārēs
is / ea / id apologāret
nōs apologārēmus
vōs apologārētis
eī / eae / ea apologārent
Coniūnctīvus perfectum
ego apologāverim
apologāverīs
is / ea / id apologāverit
nōs apologāverīmus
vōs apologāverītis
eī / eae / ea apologāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego apologāvissem
apologāvissēs
is / ea / id apologāvisset
nōs apologāvissēmus
vōs apologāvissētis
eī / eae / ea apologāvissent
Imperātīvus praesēns
apologā
vōs apologāte
Imperātīvus futūrum
apologātō
is / ea / id apologātō
vōs apologātōte
eī / eae / ea apologantō
Īnfīnītīvus praesēns
apologāre
Īnfīnītīvus perfectum
apologāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
apologātūrum esse
Participium praesēns
apologāns
Participium futūrum
apologātūrus
Gerundium (genitīvus)
apologandī
Gerundium (datīvus)
apologandō
Gerundium (accūsātīvus)
apologandum
Gerundium (ablātīvus)
apologandō
Supīnum (accūsātīvus)
apologātum
Supīnum (ablātīvus)
apologātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego apologor
apologāris
is / ea / id apologātur
nōs apologāmur
vōs apologāminī
eī / eae / ea apologantur
Indicātīvus imperfectum
ego apologābar
apologābāris
is / ea / id apologābātur
nōs apologābāmur
vōs apologābāminī
eī / eae / ea apologābantur
Indicātīvus futūrum
ego apologābor
apologāberis
is / ea / id apologābitur
nōs apologābimur
vōs apologābiminī
eī / eae / ea apologābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego apologer
apologēris
is / ea / id apologētur
nōs apologēmur
vōs apologēminī
eī / eae / ea apologentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego apologārer
apologārēris
is / ea / id apologārētur
nōs apologārēmur
vōs apologārēminī
eī / eae / ea apologārentur
Imperātīvus praesēns
apologāre
vōs apologāminī
Imperātīvus futūrum
apologātor
is / ea / id apologātor
eī / eae / ea apologantor
Īnfīnītīvus praesēns
apologārī
Īnfīnītīvus perfectum
apologātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
apologātum īrī
Participium perfectum
apologātus
Participium futūrum
apologandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary