Conjugation of adsuesco
/[atˈsʷeːs.koː]/to get used to, become accustomed with, inure to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adsuēscō |
| tū | adsuēscis |
| is / ea / id | adsuēscit |
| nōs | adsuēscimus |
| vōs | adsuēscitis |
| eī / eae / ea | adsuēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adsuēscēbam |
| tū | adsuēscēbās |
| is / ea / id | adsuēscēbat |
| nōs | adsuēscēbāmus |
| vōs | adsuēscēbātis |
| eī / eae / ea | adsuēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | adsuēscam |
| tū | adsuēscēs |
| is / ea / id | adsuēscet |
| nōs | adsuēscēmus |
| vōs | adsuēscētis |
| eī / eae / ea | adsuēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | adsuēvī |
| tū | adsuēvistī |
| is / ea / id | adsuēvit |
| nōs | adsuēvimus |
| vōs | adsuēvistis |
| eī / eae / ea | adsuēvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | adsuēveram |
| tū | adsuēverās |
| is / ea / id | adsuēverat |
| nōs | adsuēverāmus |
| vōs | adsuēverātis |
| eī / eae / ea | adsuēverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | adsuēverō |
| tū | adsuēveris |
| is / ea / id | adsuēverit |
| nōs | adsuēverimus |
| vōs | adsuēveritis |
| eī / eae / ea | adsuēverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adsuēscam |
| tū | adsuēscās |
| is / ea / id | adsuēscat |
| nōs | adsuēscāmus |
| vōs | adsuēscātis |
| eī / eae / ea | adsuēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adsuēscerem |
| tū | adsuēscerēs |
| is / ea / id | adsuēsceret |
| nōs | adsuēscerēmus |
| vōs | adsuēscerētis |
| eī / eae / ea | adsuēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | adsuēverim |
| tū | adsuēverīs |
| is / ea / id | adsuēverit |
| nōs | adsuēverīmus |
| vōs | adsuēverītis |
| eī / eae / ea | adsuēverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | adsuēvissem |
| tū | adsuēvissēs |
| is / ea / id | adsuēvisset |
| nōs | adsuēvissēmus |
| vōs | adsuēvissētis |
| eī / eae / ea | adsuēvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | adsuēsce |
| vōs | adsuēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | adsuēscitō |
| is / ea / id | adsuēscitō |
| vōs | adsuēscitōte |
| eī / eae / ea | adsuēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adsuēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adsuēvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adsuētūrum esse |
Participium praesēns
| — | adsuēscēns |
Participium futūrum
| — | adsuētūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | adsuēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | adsuēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | adsuēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | adsuēscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | adsuētum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | adsuētū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | adsuēscor |
| tū | adsuēsceris |
| is / ea / id | adsuēscitur |
| nōs | adsuēscimur |
| vōs | adsuēsciminī |
| eī / eae / ea | adsuēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | adsuēscēbar |
| tū | adsuēscēbāris |
| is / ea / id | adsuēscēbātur |
| nōs | adsuēscēbāmur |
| vōs | adsuēscēbāminī |
| eī / eae / ea | adsuēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | adsuēscar |
| tū | adsuēscēris |
| is / ea / id | adsuēscētur |
| nōs | adsuēscēmur |
| vōs | adsuēscēminī |
| eī / eae / ea | adsuēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | adsuēscar |
| tū | adsuēscāris |
| is / ea / id | adsuēscātur |
| nōs | adsuēscāmur |
| vōs | adsuēscāminī |
| eī / eae / ea | adsuēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | adsuēscerer |
| tū | adsuēscerēris |
| is / ea / id | adsuēscerētur |
| nōs | adsuēscerēmur |
| vōs | adsuēscerēminī |
| eī / eae / ea | adsuēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | adsuēscere |
| vōs | adsuēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | adsuēscitor |
| is / ea / id | adsuēscitor |
| eī / eae / ea | adsuēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | adsuēscī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | adsuētum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | adsuētum īrī |
Participium perfectum
| — | adsuētus |
Participium futūrum
| — | adsuēscendus |