HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtempto — definition

Conjugation of adtempto

Regular CEFR B2
[atˈtɛmp.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtemptō
tū adtemptās
is / ea / id adtemptat
nōs adtemptāmus
vōs adtemptātis
eī / eae / ea adtemptant
Indicātīvus imperfectum
ego adtemptābam
tū adtemptābās
is / ea / id adtemptābat
nōs adtemptābāmus
vōs adtemptābātis
eī / eae / ea adtemptābant
Indicātīvus futūrum
ego adtemptābō
tū adtemptābis
is / ea / id adtemptābit
nōs adtemptābimus
vōs adtemptābitis
eī / eae / ea adtemptābunt
Indicātīvus perfectum
ego adtemptāvī
tū adtemptāvistī
is / ea / id adtemptāvit
nōs adtemptāvimus
vōs adtemptāvistis
eī / eae / ea adtemptāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtemptāveram
tū adtemptāverās
is / ea / id adtemptāverat
nōs adtemptāverāmus
vōs adtemptāverātis
eī / eae / ea adtemptāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtemptāverō
tū adtemptāveris
is / ea / id adtemptāverit
nōs adtemptāverimus
vōs adtemptāveritis
eī / eae / ea adtemptāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtemptem
tū adtemptēs
is / ea / id adtemptet
nōs adtemptēmus
vōs adtemptētis
eī / eae / ea adtemptent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtemptārem
tū adtemptārēs
is / ea / id adtemptāret
nōs adtemptārēmus
vōs adtemptārētis
eī / eae / ea adtemptārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtemptāverim
tū adtemptāverīs
is / ea / id adtemptāverit
nōs adtemptāverīmus
vōs adtemptāverītis
eī / eae / ea adtemptāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtemptāvissem
tū adtemptāvissēs
is / ea / id adtemptāvisset
nōs adtemptāvissēmus
vōs adtemptāvissētis
eī / eae / ea adtemptāvissent
Imperātīvus praesēns
tū adtemptā
vōs adtemptāte
Imperātīvus futūrum
tū adtemptātō
is / ea / id adtemptātō
vōs adtemptātōte
eī / eae / ea adtemptantō
Īnfīnītīvus praesēns
— adtemptāre
Īnfīnītīvus perfectum
— adtemptāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtemptātūrum esse
Participium praesēns
— adtemptāns
Participium futūrum
— adtemptātūrus
Gerundium (genitīvus)
— adtemptandī
Gerundium (datīvus)
— adtemptandō
Gerundium (accūsātīvus)
— adtemptandum
Gerundium (ablātīvus)
— adtemptandō
Supīnum (accūsātīvus)
— adtemptātum
Supīnum (ablātīvus)
— adtemptātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtemptor
tū adtemptāris
is / ea / id adtemptātur
nōs adtemptāmur
vōs adtemptāminī
eī / eae / ea adtemptantur
Indicātīvus imperfectum
ego adtemptābar
tū adtemptābāris
is / ea / id adtemptābātur
nōs adtemptābāmur
vōs adtemptābāminī
eī / eae / ea adtemptābantur
Indicātīvus futūrum
ego adtemptābor
tū adtemptāberis
is / ea / id adtemptābitur
nōs adtemptābimur
vōs adtemptābiminī
eī / eae / ea adtemptābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtempter
tū adtemptēris
is / ea / id adtemptētur
nōs adtemptēmur
vōs adtemptēminī
eī / eae / ea adtemptentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtemptārer
tū adtemptārēris
is / ea / id adtemptārētur
nōs adtemptārēmur
vōs adtemptārēminī
eī / eae / ea adtemptārentur
Imperātīvus praesēns
tū adtemptāre
vōs adtemptāminī
Imperātīvus futūrum
tū adtemptātor
is / ea / id adtemptātor
eī / eae / ea adtemptantor
Īnfīnītīvus praesēns
— adtemptārī
Īnfīnītīvus perfectum
— adtemptātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adtemptātum īrī
Participium perfectum
— adtemptātus
Participium futūrum
— adtemptandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary