HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtempto — definición

Conjugation of adtempto

Regular CEFR B2
/[atˈtɛmp.toː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtemptō
adtemptās
is / ea / id adtemptat
nōs adtemptāmus
vōs adtemptātis
eī / eae / ea adtemptant
Indicātīvus imperfectum
ego adtemptābam
adtemptābās
is / ea / id adtemptābat
nōs adtemptābāmus
vōs adtemptābātis
eī / eae / ea adtemptābant
Indicātīvus futūrum
ego adtemptābō
adtemptābis
is / ea / id adtemptābit
nōs adtemptābimus
vōs adtemptābitis
eī / eae / ea adtemptābunt
Indicātīvus perfectum
ego adtemptāvī
adtemptāvistī
is / ea / id adtemptāvit
nōs adtemptāvimus
vōs adtemptāvistis
eī / eae / ea adtemptāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtemptāveram
adtemptāverās
is / ea / id adtemptāverat
nōs adtemptāverāmus
vōs adtemptāverātis
eī / eae / ea adtemptāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtemptāverō
adtemptāveris
is / ea / id adtemptāverit
nōs adtemptāverimus
vōs adtemptāveritis
eī / eae / ea adtemptāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtemptem
adtemptēs
is / ea / id adtemptet
nōs adtemptēmus
vōs adtemptētis
eī / eae / ea adtemptent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtemptārem
adtemptārēs
is / ea / id adtemptāret
nōs adtemptārēmus
vōs adtemptārētis
eī / eae / ea adtemptārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtemptāverim
adtemptāverīs
is / ea / id adtemptāverit
nōs adtemptāverīmus
vōs adtemptāverītis
eī / eae / ea adtemptāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtemptāvissem
adtemptāvissēs
is / ea / id adtemptāvisset
nōs adtemptāvissēmus
vōs adtemptāvissētis
eī / eae / ea adtemptāvissent
Imperātīvus praesēns
adtemptā
vōs adtemptāte
Imperātīvus futūrum
adtemptātō
is / ea / id adtemptātō
vōs adtemptātōte
eī / eae / ea adtemptantō
Īnfīnītīvus praesēns
adtemptāre
Īnfīnītīvus perfectum
adtemptāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adtemptātūrum esse
Participium praesēns
adtemptāns
Participium futūrum
adtemptātūrus
Gerundium (genitīvus)
adtemptandī
Gerundium (datīvus)
adtemptandō
Gerundium (accūsātīvus)
adtemptandum
Gerundium (ablātīvus)
adtemptandō
Supīnum (accūsātīvus)
adtemptātum
Supīnum (ablātīvus)
adtemptātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtemptor
adtemptāris
is / ea / id adtemptātur
nōs adtemptāmur
vōs adtemptāminī
eī / eae / ea adtemptantur
Indicātīvus imperfectum
ego adtemptābar
adtemptābāris
is / ea / id adtemptābātur
nōs adtemptābāmur
vōs adtemptābāminī
eī / eae / ea adtemptābantur
Indicātīvus futūrum
ego adtemptābor
adtemptāberis
is / ea / id adtemptābitur
nōs adtemptābimur
vōs adtemptābiminī
eī / eae / ea adtemptābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtempter
adtemptēris
is / ea / id adtemptētur
nōs adtemptēmur
vōs adtemptēminī
eī / eae / ea adtemptentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtemptārer
adtemptārēris
is / ea / id adtemptārētur
nōs adtemptārēmur
vōs adtemptārēminī
eī / eae / ea adtemptārentur
Imperātīvus praesēns
adtemptāre
vōs adtemptāminī
Imperātīvus futūrum
adtemptātor
is / ea / id adtemptātor
eī / eae / ea adtemptantor
Īnfīnītīvus praesēns
adtemptārī
Īnfīnītīvus perfectum
adtemptātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adtemptātum īrī
Participium perfectum
adtemptātus
Participium futūrum
adtemptandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary