HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adsurgo — definition

Conjugation of adsurgo

Regular CEFR B1
[asˈsʊr.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adsurgō
tū adsurgis
is / ea / id adsurgit
nōs adsurgimus
vōs adsurgitis
eī / eae / ea adsurgunt
Indicātīvus imperfectum
ego adsurgēbam
tū adsurgēbās
is / ea / id adsurgēbat
nōs adsurgēbāmus
vōs adsurgēbātis
eī / eae / ea adsurgēbant
Indicātīvus futūrum
ego adsurgam
tū adsurgēs
is / ea / id adsurget
nōs adsurgēmus
vōs adsurgētis
eī / eae / ea adsurgent
Indicātīvus perfectum
ego adsurrēxī
tū adsurrēxistī
is / ea / id adsurrēxit
nōs adsurrēximus
vōs adsurrēxistis
eī / eae / ea adsurrēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adsurrēxeram
tū adsurrēxerās
is / ea / id adsurrēxerat
nōs adsurrēxerāmus
vōs adsurrēxerātis
eī / eae / ea adsurrēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adsurrēxerō
tū adsurrēxeris
is / ea / id adsurrēxerit
nōs adsurrēxerimus
vōs adsurrēxeritis
eī / eae / ea adsurrēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego adsurgam
tū adsurgās
is / ea / id adsurgat
nōs adsurgāmus
vōs adsurgātis
eī / eae / ea adsurgant
Coniūnctīvus imperfectum
ego adsurgerem
tū adsurgerēs
is / ea / id adsurgeret
nōs adsurgerēmus
vōs adsurgerētis
eī / eae / ea adsurgerent
Coniūnctīvus perfectum
ego adsurrēxerim
tū adsurrēxerīs
is / ea / id adsurrēxerit
nōs adsurrēxerīmus
vōs adsurrēxerītis
eī / eae / ea adsurrēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adsurrēxissem
tū adsurrēxissēs
is / ea / id adsurrēxisset
nōs adsurrēxissēmus
vōs adsurrēxissētis
eī / eae / ea adsurrēxissent
Imperātīvus praesēns
tū adsurge
vōs adsurgite
Imperātīvus futūrum
tū adsurgitō
is / ea / id adsurgitō
vōs adsurgitōte
eī / eae / ea adsurguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— adsurgere
Īnfīnītīvus perfectum
— adsurrēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— adsurrēctūrum esse
Participium praesēns
— adsurgēns
Participium futūrum
— adsurrēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— adsurgendī
Gerundium (datīvus)
— adsurgendō
Gerundium (accūsātīvus)
— adsurgendum
Gerundium (ablātīvus)
— adsurgendō
Supīnum (accūsātīvus)
— adsurrēctum
Supīnum (ablātīvus)
— adsurrēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
is / ea / id adsurgitur
Indicātīvus imperfectum
is / ea / id adsurgēbātur
Indicātīvus futūrum
is / ea / id adsurgētur
Coniūnctīvus praesēns
is / ea / id adsurgātur
Coniūnctīvus imperfectum
is / ea / id adsurgerētur
Imperātīvus futūrum
is / ea / id adsurgitor
Īnfīnītīvus praesēns
— adsurgī
Īnfīnītīvus perfectum
— adsurrēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— adsurrēctum īrī
Participium perfectum
— adsurrēctum
Participium futūrum
— adsurgendum
Indicātīvus perfectum
is / ea / id adsurrēctum est
Indicātīvus plūsquamperfectum
is / ea / id adsurrēctum erat
Indicātīvus futūrum exāctum
is / ea / id adsurrēctum erit
Coniūnctīvus perfectum
is / ea / id adsurrēctum sit
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
is / ea / id adsurrēctum esset

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary