HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← adtamino — definición

Conjugation of adtamino

Regular CEFR B2
/[atˈtaː.mɪ.noː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego adtāminō
adtāminās
is / ea / id adtāminat
nōs adtāmināmus
vōs adtāminātis
eī / eae / ea adtāminant
Indicātīvus imperfectum
ego adtāminābam
adtāminābās
is / ea / id adtāminābat
nōs adtāminābāmus
vōs adtāminābātis
eī / eae / ea adtāminābant
Indicātīvus futūrum
ego adtāminābō
adtāminābis
is / ea / id adtāminābit
nōs adtāminābimus
vōs adtāminābitis
eī / eae / ea adtāminābunt
Indicātīvus perfectum
ego adtāmināvī
adtāmināvistī
is / ea / id adtāmināvit
nōs adtāmināvimus
vōs adtāmināvistis
eī / eae / ea adtāmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego adtāmināveram
adtāmināverās
is / ea / id adtāmināverat
nōs adtāmināverāmus
vōs adtāmināverātis
eī / eae / ea adtāmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego adtāmināverō
adtāmināveris
is / ea / id adtāmināverit
nōs adtāmināverimus
vōs adtāmināveritis
eī / eae / ea adtāmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego adtāminem
adtāminēs
is / ea / id adtāminet
nōs adtāminēmus
vōs adtāminētis
eī / eae / ea adtāminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtāminārem
adtāminārēs
is / ea / id adtāmināret
nōs adtāminārēmus
vōs adtāminārētis
eī / eae / ea adtāminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego adtāmināverim
adtāmināverīs
is / ea / id adtāmināverit
nōs adtāmināverīmus
vōs adtāmināverītis
eī / eae / ea adtāmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego adtāmināvissem
adtāmināvissēs
is / ea / id adtāmināvisset
nōs adtāmināvissēmus
vōs adtāmināvissētis
eī / eae / ea adtāmināvissent
Imperātīvus praesēns
adtāminā
vōs adtāmināte
Imperātīvus futūrum
adtāminātō
is / ea / id adtāminātō
vōs adtāminātōte
eī / eae / ea adtāminantō
Īnfīnītīvus praesēns
adtāmināre
Īnfīnītīvus perfectum
adtāmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
adtāminātūrum esse
Participium praesēns
adtāmināns
Participium futūrum
adtāminātūrus
Gerundium (genitīvus)
adtāminandī
Gerundium (datīvus)
adtāminandō
Gerundium (accūsātīvus)
adtāminandum
Gerundium (ablātīvus)
adtāminandō
Supīnum (accūsātīvus)
adtāminātum
Supīnum (ablātīvus)
adtāminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego adtāminor
adtāmināris
is / ea / id adtāminātur
nōs adtāmināmur
vōs adtāmināminī
eī / eae / ea adtāminantur
Indicātīvus imperfectum
ego adtāminābar
adtāminābāris
is / ea / id adtāminābātur
nōs adtāminābāmur
vōs adtāminābāminī
eī / eae / ea adtāminābantur
Indicātīvus futūrum
ego adtāminābor
adtāmināberis
is / ea / id adtāminābitur
nōs adtāminābimur
vōs adtāminābiminī
eī / eae / ea adtāminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego adtāminer
adtāminēris
is / ea / id adtāminētur
nōs adtāminēmur
vōs adtāminēminī
eī / eae / ea adtāminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego adtāminārer
adtāminārēris
is / ea / id adtāminārētur
nōs adtāminārēmur
vōs adtāminārēminī
eī / eae / ea adtāminārentur
Imperātīvus praesēns
adtāmināre
vōs adtāmināminī
Imperātīvus futūrum
adtāminātor
is / ea / id adtāminātor
eī / eae / ea adtāminantor
Īnfīnītīvus praesēns
adtāminārī
Īnfīnītīvus perfectum
adtāminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
adtāminātum īrī
Participium perfectum
adtāminātus
Participium futūrum
adtāminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary