Conjugation of accognosco
to recognize, acknowledge Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | accognōscō |
| tū | accognōscis |
| is / ea / id | accognōscit |
| nōs | accognōscimus |
| vōs | accognōscitis |
| eī / eae / ea | accognōscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | accognōscēbam |
| tū | accognōscēbās |
| is / ea / id | accognōscēbat |
| nōs | accognōscēbāmus |
| vōs | accognōscēbātis |
| eī / eae / ea | accognōscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | accognōscam |
| tū | accognōscēs |
| is / ea / id | accognōscet |
| nōs | accognōscēmus |
| vōs | accognōscētis |
| eī / eae / ea | accognōscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | accognōvī |
| tū | accognōvistī |
| is / ea / id | accognōvit |
| nōs | accognōvimus |
| vōs | accognōvistis |
| eī / eae / ea | accognōvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | accognōveram |
| tū | accognōverās |
| is / ea / id | accognōverat |
| nōs | accognōverāmus |
| vōs | accognōverātis |
| eī / eae / ea | accognōverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | accognōverō |
| tū | accognōveris |
| is / ea / id | accognōverit |
| nōs | accognōverimus |
| vōs | accognōveritis |
| eī / eae / ea | accognōverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | accognōscam |
| tū | accognōscās |
| is / ea / id | accognōscat |
| nōs | accognōscāmus |
| vōs | accognōscātis |
| eī / eae / ea | accognōscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | accognōscerem |
| tū | accognōscerēs |
| is / ea / id | accognōsceret |
| nōs | accognōscerēmus |
| vōs | accognōscerētis |
| eī / eae / ea | accognōscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | accognōverim |
| tū | accognōverīs |
| is / ea / id | accognōverit |
| nōs | accognōverīmus |
| vōs | accognōverītis |
| eī / eae / ea | accognōverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | accognōvissem |
| tū | accognōvissēs |
| is / ea / id | accognōvisset |
| nōs | accognōvissēmus |
| vōs | accognōvissētis |
| eī / eae / ea | accognōvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | accognōsce |
| vōs | accognōscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | accognōscitō |
| is / ea / id | accognōscitō |
| vōs | accognōscitōte |
| eī / eae / ea | accognōscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | accognōscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | accognōvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | accognitūrum esse |
Participium praesēns
| — | accognōscēns |
Participium futūrum
| — | accognitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | accognōscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | accognōscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | accognōscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | accognōscendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | accognitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | accognitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | accognōscor |
| tū | accognōsceris |
| is / ea / id | accognōscitur |
| nōs | accognōscimur |
| vōs | accognōsciminī |
| eī / eae / ea | accognōscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | accognōscēbar |
| tū | accognōscēbāris |
| is / ea / id | accognōscēbātur |
| nōs | accognōscēbāmur |
| vōs | accognōscēbāminī |
| eī / eae / ea | accognōscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | accognōscar |
| tū | accognōscēris |
| is / ea / id | accognōscētur |
| nōs | accognōscēmur |
| vōs | accognōscēminī |
| eī / eae / ea | accognōscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | accognōscar |
| tū | accognōscāris |
| is / ea / id | accognōscātur |
| nōs | accognōscāmur |
| vōs | accognōscāminī |
| eī / eae / ea | accognōscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | accognōscerer |
| tū | accognōscerēris |
| is / ea / id | accognōscerētur |
| nōs | accognōscerēmur |
| vōs | accognōscerēminī |
| eī / eae / ea | accognōscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | accognōscere |
| vōs | accognōsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | accognōscitor |
| is / ea / id | accognōscitor |
| eī / eae / ea | accognōscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | accognōscī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | accognitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | accognitum īrī |
Participium perfectum
| — | accognitus |
Participium futūrum
| — | accognōscendus |