HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← acconcilio — definition

Conjugation of acconcilio

Regular CEFR B2
[ak.kɔŋˈkɪ.li.ɔ]

to advise, suggest, recommend, counsel Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego acconciliō
tū acconciliās
is / ea / id acconciliat
nōs acconciliāmus
vōs acconciliātis
eī / eae / ea acconciliant
Indicātīvus imperfectum
ego acconciliābam
tū acconciliābās
is / ea / id acconciliābat
nōs acconciliābāmus
vōs acconciliābātis
eī / eae / ea acconciliābant
Indicātīvus futūrum
ego acconciliābō
tū acconciliābis
is / ea / id acconciliābit
nōs acconciliābimus
vōs acconciliābitis
eī / eae / ea acconciliābunt
Indicātīvus perfectum
ego acconciliāvī
tū acconciliāvistī
is / ea / id acconciliāvit
nōs acconciliāvimus
vōs acconciliāvistis
eī / eae / ea acconciliāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego acconciliāveram
tū acconciliāverās
is / ea / id acconciliāverat
nōs acconciliāverāmus
vōs acconciliāverātis
eī / eae / ea acconciliāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego acconciliāverō
tū acconciliāveris
is / ea / id acconciliāverit
nōs acconciliāverimus
vōs acconciliāveritis
eī / eae / ea acconciliāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego acconciliem
tū acconciliēs
is / ea / id acconciliet
nōs acconciliēmus
vōs acconciliētis
eī / eae / ea acconcilient
Coniūnctīvus imperfectum
ego acconciliārem
tū acconciliārēs
is / ea / id acconciliāret
nōs acconciliārēmus
vōs acconciliārētis
eī / eae / ea acconciliārent
Coniūnctīvus perfectum
ego acconciliāverim
tū acconciliāverīs
is / ea / id acconciliāverit
nōs acconciliāverīmus
vōs acconciliāverītis
eī / eae / ea acconciliāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego acconciliāvissem
tū acconciliāvissēs
is / ea / id acconciliāvisset
nōs acconciliāvissēmus
vōs acconciliāvissētis
eī / eae / ea acconciliāvissent
Imperātīvus praesēns
tū acconciliā
vōs acconciliāte
Imperātīvus futūrum
tū acconciliātō
is / ea / id acconciliātō
vōs acconciliātōte
eī / eae / ea acconciliantō
Īnfīnītīvus praesēns
— acconciliāre
Īnfīnītīvus perfectum
— acconciliāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— acconciliātūrum esse
Participium praesēns
— acconciliāns
Participium futūrum
— acconciliātūrus
Gerundium (genitīvus)
— acconciliandī
Gerundium (datīvus)
— acconciliandō
Gerundium (accūsātīvus)
— acconciliandum
Gerundium (ablātīvus)
— acconciliandō
Supīnum (accūsātīvus)
— acconciliātum
Supīnum (ablātīvus)
— acconciliātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego acconcilior
tū acconciliāris
is / ea / id acconciliātur
nōs acconciliāmur
vōs acconciliāminī
eī / eae / ea acconciliantur
Indicātīvus imperfectum
ego acconciliābar
tū acconciliābāris
is / ea / id acconciliābātur
nōs acconciliābāmur
vōs acconciliābāminī
eī / eae / ea acconciliābantur
Indicātīvus futūrum
ego acconciliābor
tū acconciliāberis
is / ea / id acconciliābitur
nōs acconciliābimur
vōs acconciliābiminī
eī / eae / ea acconciliābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego acconcilier
tū acconciliēris
is / ea / id acconciliētur
nōs acconciliēmur
vōs acconciliēminī
eī / eae / ea acconcilientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego acconciliārer
tū acconciliārēris
is / ea / id acconciliārētur
nōs acconciliārēmur
vōs acconciliārēminī
eī / eae / ea acconciliārentur
Imperātīvus praesēns
tū acconciliāre
vōs acconciliāminī
Imperātīvus futūrum
tū acconciliātor
is / ea / id acconciliātor
eī / eae / ea acconciliantor
Īnfīnītīvus praesēns
— acconciliārī
Īnfīnītīvus perfectum
— acconciliātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— acconciliātum īrī
Participium perfectum
— acconciliātus
Participium futūrum
— acconciliandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary