HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accolo — definition

Conjugation of accolo

Regular CEFR B1
[ˈak.kɔ.ɫoː]

to dwell by or near Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego accolō
tū accolis
is / ea / id accolit
nōs accolimus
vōs accolitis
eī / eae / ea accolunt
Indicātīvus imperfectum
ego accolēbam
tū accolēbās
is / ea / id accolēbat
nōs accolēbāmus
vōs accolēbātis
eī / eae / ea accolēbant
Indicātīvus futūrum
ego accolam
tū accolēs
is / ea / id accolet
nōs accolēmus
vōs accolētis
eī / eae / ea accolent
Indicātīvus perfectum
ego accoluī
tū accoluistī
is / ea / id accoluit
nōs accoluimus
vōs accoluistis
eī / eae / ea accoluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accolueram
tū accoluerās
is / ea / id accoluerat
nōs accoluerāmus
vōs accoluerātis
eī / eae / ea accoluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accoluerō
tū accolueris
is / ea / id accoluerit
nōs accoluerimus
vōs accolueritis
eī / eae / ea accoluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego accolam
tū accolās
is / ea / id accolat
nōs accolāmus
vōs accolātis
eī / eae / ea accolant
Coniūnctīvus imperfectum
ego accolerem
tū accolerēs
is / ea / id accoleret
nōs accolerēmus
vōs accolerētis
eī / eae / ea accolerent
Coniūnctīvus perfectum
ego accoluerim
tū accoluerīs
is / ea / id accoluerit
nōs accoluerīmus
vōs accoluerītis
eī / eae / ea accoluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accoluissem
tū accoluissēs
is / ea / id accoluisset
nōs accoluissēmus
vōs accoluissētis
eī / eae / ea accoluissent
Imperātīvus praesēns
tū accole
vōs accolite
Imperātīvus futūrum
tū accolitō
is / ea / id accolitō
vōs accolitōte
eī / eae / ea accoluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— accolere
Īnfīnītīvus perfectum
— accoluisse
Īnfīnītīvus futūrum
— accultūrum esse
Participium praesēns
— accolēns
Participium futūrum
— accultūrus
Gerundium (genitīvus)
— accolendī
Gerundium (datīvus)
— accolendō
Gerundium (accūsātīvus)
— accolendum
Gerundium (ablātīvus)
— accolendō
Supīnum (accūsātīvus)
— accultum
Supīnum (ablātīvus)
— accultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accolor
tū accoleris
is / ea / id accolitur
nōs accolimur
vōs accoliminī
eī / eae / ea accoluntur
Indicātīvus imperfectum
ego accolēbar
tū accolēbāris
is / ea / id accolēbātur
nōs accolēbāmur
vōs accolēbāminī
eī / eae / ea accolēbantur
Indicātīvus futūrum
ego accolar
tū accolēris
is / ea / id accolētur
nōs accolēmur
vōs accolēminī
eī / eae / ea accolentur
Coniūnctīvus praesēns
ego accolar
tū accolāris
is / ea / id accolātur
nōs accolāmur
vōs accolāminī
eī / eae / ea accolantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego accolerer
tū accolerēris
is / ea / id accolerētur
nōs accolerēmur
vōs accolerēminī
eī / eae / ea accolerentur
Imperātīvus praesēns
tū accolere
vōs accoliminī
Imperātīvus futūrum
tū accolitor
is / ea / id accolitor
eī / eae / ea accoluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— accolī
Īnfīnītīvus perfectum
— accultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— accultum īrī
Participium perfectum
— accultus
Participium futūrum
— accolendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary