-φωνος

Ορισμοί

1. δεύτερο συνθετικό επιθέτων ή ουσιαστικοποιημένων επιθέτων
2. που χαρακτηρίζει άτομα με μητρική γλώσσα ή κύρια γλώσσα όπως ορίζεται στο πρώτο συνθετικό ανεξάρτητα από την καταγωγή τους
3. που αναφέρονται σε χαρακτηρισμό φωνής όπως δηλώνεται στο πρώτο συνθετικό

Ισοδύναμα

Παραδείγματα

“γαλλόφωνος, αραβόφωνος”

“συγκρίνετε με το -γλωσσος”

“υψίφωνος (για ποιότητα φωνής)”

“λαρυγγόφωνος (όρος φωνολογίας)”

Επίπεδο CEFR