ραψωδός

Ορισμοί

1. συνθέτης ωδών, ποιημάτων ή ύμνων
2. στην αρχαία Ελλάδα, αυτός που κατ' επάγγελμα απήγγελλε επικά ποιήματα, δικά του ή άλλων, σε αντίθεση με τον αοιδό ο οποίος συνέθετε και έψαλλε ωδές με τη συνοδεία φόρμιγγας
   especially

Ισοδύναμα

Παραδείγματα

“※ Στα γλέντια τους οι Ουκρανοί, στις οικογενειακές τους συγκεντρώσεις τραγουδούν τα τραγούδια του αθάνατου ραψωδού και δονούνται από τα συγκινημένα προφητικά του λόγια. (Έλλη Αλεξίου (1964) Ταράς Σεβτσένκο [δοκίμιο])”

Επίπεδο CEFR