Conjugation of tilstå
to grant (someone) something desired Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tilstå |
Præsens
| jeg | tilstår |
| du | tilstår |
| han / hun / den / det | tilstår |
| vi | tilstår |
| I | tilstår |
| de | tilstår |
Præteritum
| jeg | tilstod |
| du | tilstod |
| han / hun / den / det | tilstod |
| vi | tilstod |
| I | tilstod |
| de | tilstod |
Perfektum
| — | har tilstået |
Imperativ
| — | tilstå |
Perfektum participium
| — | tilstået |
Præsens participium
| — | tilstående |
Passiv
Infinitiv
| — | tilstås |
Præsens
| jeg | tilstås |
| du | tilstås |
| han / hun / den / det | tilstås |
| vi | tilstås |
| I | tilstås |
| de | tilstås |