Conjugation of indoptage
to absorb something (completely) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | indoptage |
Præsens
| jeg | indoptager |
| du | indoptager |
| han / hun / den / det | indoptager |
| vi | indoptager |
| I | indoptager |
| de | indoptager |
Præteritum
| jeg | indoptog |
| du | indoptog |
| han / hun / den / det | indoptog |
| vi | indoptog |
| I | indoptog |
| de | indoptog |
Imperativ
| — | indoptag |
Perfektum participium
| — | indoptaget |
Præsens participium
| — | indoptagende |
Passiv
Infinitiv
| — | indoptages |
Præsens
| jeg | indoptages |
| du | indoptages |
| han / hun / den / det | indoptages |
| vi | indoptages |
| I | indoptages |
| de | indoptages |