Conjugation of indbyde
to entice, tempt Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | indbyde |
Præsens
| jeg | indbyder |
| du | indbyder |
| han / hun / den / det | indbyder |
| vi | indbyder |
| I | indbyder |
| de | indbyder |
Præteritum
| jeg | indbød |
| du | indbød |
| han / hun / den / det | indbød |
| vi | indbød |
| I | indbød |
| de | indbød |
Perfektum
| — | har indbudt |
Imperativ
| — | indbyd |
Perfektum participium
| — | indbudt |
Præsens participium
| — | indbydende |
Passiv
Infinitiv
| — | indbydes |
Præsens
| jeg | indbydes |
| du | indbydes |
| han / hun / den / det | indbydes |
| vi | indbydes |
| I | indbydes |
| de | indbydes |