Conjugation of imødekomme
to accept and fulfill someone's or something's demands, needs or requests Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | imødekomme |
Præsens
| jeg | imødekommer |
| du | imødekommer |
| han / hun / den / det | imødekommer |
| vi | imødekommer |
| I | imødekommer |
| de | imødekommer |
Præteritum
| jeg | imødekom |
| du | imødekom |
| han / hun / den / det | imødekom |
| vi | imødekom |
| I | imødekom |
| de | imødekom |
Imperativ
| — | imødekom |
Perfektum participium
| — | imødekommet |
Præsens participium
| — | imødekommende |
Passiv
Infinitiv
| — | imødekommes |
Præsens
| jeg | imødekommes |
| du | imødekommes |
| han / hun / den / det | imødekommes |
| vi | imødekommes |
| I | imødekommes |
| de | imødekommes |