Conjugation of befri
to relieve (someone) of a toilsome burden Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | befri |
Præsens
| jeg | befrier |
| du | befrier |
| han / hun / den / det | befrier |
| vi | befrier |
| I | befrier |
| de | befrier |
Præteritum
| jeg | befriede |
| du | befriede |
| han / hun / den / det | befriede |
| vi | befriede |
| I | befriede |
| de | befriede |
Imperativ
| — | befri |
Perfektum participium
| — | befriet |
Præsens participium
| — | befriende |
Passiv
Infinitiv
| — | befries |
Præsens
| jeg | befries |
| du | befries |
| han / hun / den / det | befries |
| vi | befries |
| I | befries |
| de | befries |
Præteritum
| jeg | befriedes |
| du | befriedes |
| han / hun / den / det | befriedes |
| vi | befriedes |
| I | befriedes |
| de | befriedes |