Conjugation of anspore
to spur, encourage, inspire, motivate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | anspore |
Præsens
| jeg | ansporer |
| du | ansporer |
| han / hun / den / det | ansporer |
| vi | ansporer |
| I | ansporer |
| de | ansporer |
Præteritum
| jeg | ansporede |
| du | ansporede |
| han / hun / den / det | ansporede |
| vi | ansporede |
| I | ansporede |
| de | ansporede |
Perfektum
| — | har ansporet |
Imperativ
| — | anspor |
Perfektum participium
| — | ansporet |
Præsens participium
| — | ansporende |
Passiv
Infinitiv
| — | anspores |
Præsens
| jeg | anspores |
| du | anspores |
| han / hun / den / det | anspores |
| vi | anspores |
| I | anspores |
| de | anspores |
Præteritum
| jeg | ansporedes |
| du | ansporedes |
| han / hun / den / det | ansporedes |
| vi | ansporedes |
| I | ansporedes |
| de | ansporedes |